پاسخ های فیزیولوژیک گیاه کالارگراس (Leptochloa fesca L. kunth) به تنش های ترکیبی خشکی و شوری در شرایط کنترل شده
Publish place: Environmental Stresses in Crop Sciences، Vol: 4، Issue: 2
Publish Year: 1390
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 175
This Paper With 11 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ESCS-4-2_002
تاریخ نمایه سازی: 31 شهریور 1400
Abstract:
خشکی و شوری در بسیاری از مناطق جهان از مهم ترین عوامل محدود کننده رشد و نمو گیاهان به شمار می روند. یک سازوکار مناسب در این زمینه استفاده از گیاهانی است که بتوانند در چنین شرایط محیطی، از تولید رضایت بخشی برخوردار باشند. بدین منظور آزمایشی به صورت فاکتوریل بر پایه طرح کاملا تصادفی با ۴ تکرار روی گیاه کالارگراس (Leptochloa fesca L. kunth) تحت شرایط کنترل شده در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد در سال ۱۳۸۸، انجام پذیرفت. سطوح خشکی در سه سطح (۱۰۰، ۵۰ و ۲۵ درصد ظرفیت زراعی) و تنش شوری در چهار سطح (۰، ۵، ۱۰ و ۲۰ دسی زیمنس بر متر) تیمارهای آزمایش را تشکیل دادند. نتایج تحقیق مذکور نشان داد که صفات فیزیولوژیک سرعت فتوسنتز، سرعت تعرق، عملکرد فلورسانس کلروفیل و عدد کلروفیلمتر کالارگراس با افزایش سطوح خشکی و شوری به طور معنیداری کاهش یافت، به طوری که شدیدترین تیمارهای خشکی (FC ۲۵%) و شوری (dSm-۱ ۲۰) در این آزمایش، کمترین مقادیر این صفات را به خود اختصاص دادند. تنش متوسط خشکی (FC ۵۰%) افزایش معنیدار عملکرد فلورسانس کلروفیل، و تنش های کم تا متوسط شوری (dSm-۱ ۱۰- ۵ =EC) افزایش معنیدار عملکرد فلورسانس کلروفیل و عدد کلروفیل متر را در مقایسه با شاهد باعث شدند. افزایش معنیدار نسبت ریشه به اندام هوایی کالارگراس در تنش شدید خشکی (FC ۲۵%) مشاهده شد، در حالی که در تنش های متوسط تا شدید شوری (dSm-۱ ۲۰-۱۰ =EC) این تغییر اتفاق افتاد. همچنین بالاترین سطوح تیمارهای خشکی و شوری به ترتیب با میانگین ۶۹ و ۴۲ درصد کاهش نسبت به شاهد مربوطه، پایین ترین مقادیر زیست توده کالارگراس را باعث شدند. بررسی تنش ترکیبی شوری و خشکی نشان داد این هالوفیت واکنش بهتری در مقابل تنش شوری در مقایسه با تنش خشکی دارد، به طوری که آبیاری کامل (FC ۱۰۰%) با شوری dSm-۱ ۲۰ اختلاف آماری با تنش متوسط خشکی (FC ۵۰%) تا سطح شوری dSm-۱ ۵ روی وزن خشک تک بوته کالارگراس نداشت. در مجموع، این گیاه سطوح بالاتر شوری را در شرایط آبیاری کامل بهتر از شرایط آبیاری متوسط تحمل کرد، بنابراین کشت آن در اراضی دارای آب شور و لب شور بدون محدودیت آبیاری قابل توصیه است.
Keywords:
Authors
حاج محمدنیا قالی باف کمال
مربی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه فردوسی مشهد
یحیی سلاح ورزی
مربی، مرکز تحقیقات انار، دانشگاه فردوسی مشهد