اثر روغن انار بر جمعیت متانوژنها و پروتوزوآهای شکمبه در شرایط برون تنی
Publish place: The first national conference on livestock and poultry feed additives focusing on environmental stresses
Publish Year: 1400
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 338
This Paper With 8 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
LFACONF01_012
تاریخ نمایه سازی: 16 مهر 1400
Abstract:
مقدمه: نرخ تولید متان در دام تحت تاثیر چندین عامل است که شامل سطح خوراک مصرفی، نوع کربوه یدراتهای جیره، عمل آوری خوراک، اضافه کردن لیپیدها یا یونوفورها به جیره و تغییر در فلور میکروبی شکمبه است. افزودن چربی ها به جیره به عنوان یک راهکار برای کاهش تولید متان در نشخوارکنندگان به تایید رسیده است.مواد و روش ها: سوبسترای خوراکی پایه حاوی مخلوطی از یونجه خشک و کنسانتره بود که با نسبت ۶۰ به ۴۰ با هم مخلوط شدند و روغن انار به میزان ۲، ۴ و ۶ درصد ماده خشک سوبسترا به محیط کشت اضافه شد. سپس تخمیر آزمایشگاهی در بطری های با حجم ۱۲۰ میلی لیتر انجام گردید. به طور کلی از مایع شکمبه و محیط کشت بیهوازی برای تخمیر آزمایشگاهی (بر اساس روش منک و استینگاس، (۱۹۸۸ استفاده شد. محیط کشت بیهوازی ۳۰) میلی لیتر) و ماده تلقیحی ۱۰) میلی لیتر) درون هر بطری ۱۲۰ میلی لیتری حاوی ۴۰۰ میلی گرم سوبسترای خوراکی پایه ریخته شد. درصد تولید اسیدهای چرب فرار شکمبه، جمعیت باکتریهای کل، متانوژنها، پروتوزوآها و فیبروباکترسوکسینوژنز پس از ۲۴ ساعت انکوباسیون تعیین گردید و داده ها با نرم افزار آماری SAS توسط رویه GLM آنالیز شد.نتایج و بحث: نتایج نشان داد که مقدار کل اسیدهای چرب فرار، استات، ایزووالرات و -۴ متیل والرات در تیمارهای آزمایشی مختلف تفاوت معنی دار آماری نداشت اما مقدار پروپیونات در تیمار حاوی ۶ درصد روغن انار به طور معنی داری (>P ۰/۰۵) افزایش و مقدار بوتیرات و نسبت استات به پروپیونات کاهش یافت. مقدار ایزوبوتیرات و والرات نیز در تیمارهای حاوی ۴ و ۶ درصد روغن انار در مقایسه با تیمار شاهد بطور معنی داری کاهش یافت .(P>۰/۰۵)نتیجه گیری کلی: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که افزودن روغن انار در سطوح بالا ۶) درصد) تولید پروپیونات و نسبت استات به پروپیونات را کاهش داد. همچنین افزودن روغن انار موجب بهبود جمعیت میکروبی شکمبه در جهت کاهش جمعیت متانوژنها و پروتوزواهای شکمبه شده و جمعیت باکتری سلولایتیک فیبروباکتر سوکسینوژنز که نقش موثری در هضم فیبر دارد و تولید هیدروژن نمیکند را افزایش داد.
Keywords:
Authors
فاطمه خسروی
دکتری تغذیه دام، فارغ التحصیل دانشگاه بیرجند
محمدحسن فتحی نسری
پروفسور گروه علوم دامی ، دانشگاه بیرجند
همایون فرهنگ فر
پروفسور گروه علوم دامی ، دانشگاه بیرجند
جلال مدرسی
دکتری تغذیه نشخوارکنندگان، فارغ التحصیل دانشگاه فردوسی مشهد