بررسی کارائی فرآیند فنتون در حذف دترجنت آنیونی ستیل تری متیل آمونیوم بروماید(C-TAB) از محلول های آبی
Publish place: Environmental Science and Technology، Vol: 16، Issue: 5
Publish Year: 1393
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 270
This Paper With 5 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ESTJ-16-5_018
تاریخ نمایه سازی: 19 مهر 1400
Abstract:
فاضلاب های شهری و صنعتی یکی از عمده ترین منابع آلوده کننده آب های سطحی و زیرزمینی می باشند. استفاده از دترجنت ها در مصارف خانگی و صنعتی باعث افزایش غلظت این مواد در فاضلاب های شهری و صنعتی شده است. دترجنت ها مولکول های آلی بزرگی هستند که به مقدار کمی در آب محلول بوده و اغلب سمیت بالایی دارند و با ایجاد کف و کاهش انتقال اکسیژن به آب باعث ایجاد مشکلات بهره برداری در تصفیه خانه های فاضلاب می شوند. جهت حذف دترجنت ها از روش های مختلفی از جمله انعقاد و لخته سازی، اسمز معکوس، اکسیداسیون توسط ازن و فرآیندهای اکسیداسیون پیشرفته استفاده می شود. در این تحقیق امکان حذف دترجنت ستیل تری متیل آمونیوم برومائد(C-TAB) از محلول سنتیتیک با استفاده از فرآیند فنتون به عنوان روش موثر و آسان مورد مطالعه قرار گرفت و نمونه مورد نظر با غلظت mg/L ۲/۰ ساخته شد. آزمایشات به طور مجزا با در تماس قرار دادن ۱۰۰ میلی لیتر از محلول سنتیتیک در۴ pH= و ۴ دامنه غلظت یون فرو(۱۰،۵، ۱۵و۲۰ میلی گرم در لیتر) و ۴ دامنه غلظت پراکسید هیدروژن(۲۰،۳۰،۴۰و۵۰ میلی لیتر در لیتر) در سیستم ناپیوسته در زمان تماس ۲۰،۴۰ و ۶۰ دقیقه انجام پذیرفت. نتایج حاصل از این تحقیق مشخص کرد که در سیستم ناپیوسته در pH اسیدی(۴=pH ) با افزایش زمان ماند، افزایش غلظت یون فرو و افزایش غلظت پراکسید هیدروژن، کارایی حذف دترجنت افزایش یافت، به طوری که در ۴pH= و زمان ماند ۶۰ دقیقه و غلظتmg/L ۲۰از یون فرو، با افزایش غلظت پر اکسید هیدروژن از mg/L ۲۰ به mg/L۵۰ کارایی حذف دترجنت آنیونی، از ۵/۵۴ درصد به ۵/۸۹ درصد رسید. در مجموع با توجه به سهولت روش و کارایی مناسب این سیستم، استفاده از این روش جهت حذف دترجنت ها از فاضلاب های شهری و صنعتی توصیه می شود.
Keywords:
Authors
محمدرضا سمرقندی
استادیار، گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، ایران.
منصور ضرابی
دانشکده بهداشت، کمیته تحقیقات دانشجوئی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران (مسوول مکاتبات).
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :