بررسی دوام چوبهای توسکا، چنار، اکالیپتوس کاملدولنسیس و کرت در مقابل حفاران دریایی در ساحل بندر بوشهر
Publish Year: 1383
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 191
This Paper With 13 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJWPR-19-1_006
تاریخ نمایه سازی: 15 آذر 1400
Abstract:
نمونه های آزمونی از گونه های توسکا (Alnus subcordata)، چنار (Platanus orientalis)، اکالیپتوس کاملدولنسیس (Eucalyptus camaldulensis) و کرت (Acacia arabica) به ابعاد ۲۰۰×۷۵×۲۰ میلیمتر تهیه و به روش بتل با مواد حفاظتی کرئوزوت و سلکور ۵% اشباع شدند. نمونه های اشباع شده همراه نمونه های شاهد این گونه ها در ساحل بندر بوشهر در داخل دریا، نصب شدند. دوام نمونه های آزمونی در مقابل حفاران دریایی (marine borers) پس از ۹، ۱۵، ۲۴، ۲۹، ۳۸، ۴۷، ۵۳، ۵۸ و ۶۴ ماه استقرار در آب دریا، براساس آیین نامه شماره D-۲۴۸۱ استاندارد ASTM و دستورالعمل شماره۴۴۳۲ انجمن جهانی حفاظت چوب (IRG)، مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج بدست آمده نشان داد که نمونه های شاهد توسکا و چنار پس از ۹ ماه و اکالیپتوس کاملدولنسیس پس از ۲۰ ماه و کرت پس از ۲۹ ماه استقرار در دریا، به طور کامل تخریب شدند. نمونه های توسکا و چنار اشباع شده با سلکور، پس از ۳۸ ماه استقرار در دریا، به درجه تخریب ۰ (تخریب کامل) رسیدند. نمونه های توسکا و چنار اشباع شده با کرئوزوت، پس از ۶۴ ماه به وسیله حفاران دریایی تخریب نشدند ولی آثار پوسیدگی نرم در سطوح نمونه ها به طور کامل مشهود بود. نمونه های آزمونی اکالیپتوس کاملدولنسیس اشباع شده با کرئوزوت پس از ۵۳ ماه و همینطور کرت اشباع شده با کرئوزوت، پس از۳۴ ماه استقرار در دریا، به طور کامل تخریب شدند. علت آن ممکن است میزان پایین جذب کرئوزوت در نمونه های اکالیپتوس کاملدولنسیس و کرت باشد.
Keywords:
Authors
علی رضانژاد
بخش تحقیقات علوم چوب و فراورده های آن، موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
حبیب الله عرب تبار فیروزجایی
بخش تحقیقات علوم چوب و فراورده های آن، موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران
عبدالرحمن حسین زاده
بخش تحقیقات علوم چوب و فراورده های آن، موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران