بررسی اثر تیمارهای تغذیه ای بر برخی خصوصیات مورفولوژیکی، فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گیاه دارویی Dracocephalum kotschyi Boiss.
Publish Year: 1396
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 151
This Paper With 15 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ECOPH-5-4_002
تاریخ نمایه سازی: 3 اسفند 1400
Abstract:
به منظور بررسی تاثیر کودهای زیستی و تلفیقی بر برخی فاکتورهای کمی و کیفی گیاه دارویی زرین گیاه (Dracocephalum kotschyi Boiss.)، آزمایشی به صورت فاکتوریل سه عاملی با استفاده از عامل های ورمی کمپوست (صفر، ۱۰ و ۲۰ درصدحجم گلدان)، بیوفسفات (کاربرد و عدم کاربرد) و کود شیمیایی ماکرو (صفر، ۵۰ و ۱۰۰درصد مقدار توصیه شده به ترتیب به میزان ۰، ۴۸/۰ و ۹۶/۰ گرم در گلدان) در قالب طرح پایه کاملا تصادفی با هجده تیمار و چهار تکرار در گلخانه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره) به اجرا درآمد. اسانس نمونه های گیاهی به روش تقطیر با آب (طرح کلونجر) استخراج و با استفاده از دستگاه گاز کروماتوگرافی (GC) و گاز کروماتوگرافی متصل به طیف سنج جرمی (GC/MS)، آنالیز گردید. نتایج نشان داد که بیشترین ارتفاع، تعداد شاخه فرعی، تعدا گل آذین، وزن تر و وزن خشک بوته و درصد اسانس، از گیاهان تیمار شده با ۲۰ درصد ورمی کمپوست حاصل گردید. بیشترین مقدار فتوسنتز و تعرق در گیاهان تحت تیمار ۵۰ درصد مقدار توصیه شده کود شیمیایی +۲۰ درصد ورمی کمپوست به دست آمد. بیشترین مقدار نیتروژن، از کاربرد توام ۱۰۰ درصد مقدار توصیه شده کود شیمیایی و بیوفسفات، بالاترین درصد فسفر از تیمارهای ۱۰۰ درصد مقدار توصیه شده کود شیمیایی و ۲۰ درصد ورمی کمپوست و بیشترین مقدار پتاسیم از گیاهان تیمار شده با ۲۰ درصد ورمی کمپوست، استخراج گردید. ۲۶ ترکیب در اسانس زرین گیاه شناسایی شد که بالاترین درصد ترکیبات را وربنون و لیمونن تشکیل دادند. بیشترین مقدار این دو ترکیب از گیاهان تیمار شده با ۲۰ درصد ورمی کمپوست، استخراج شد. از این رو به نظر می رسد، ورمی کمپوست می تواند به عنوان جایگزین مناسبی برای کود شیمیایی، در تولید زرین گیاه استفاده شود.
Keywords:
Authors
سودابه مفاخری
استادیار، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی. گروه مهندسی علوم باغبانی.
رحمان حلاج
استادیار، گروه شیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران.
رقیه امینیان
استادیار، گروه ژنتیک و بهنژادی گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه بین المللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران.
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :