سیاست دولت های اول (احمدی نژاد و روحانی) نسبت به رسانه های نوشتاری از منظر نظریه گرامشی
Publish place: Political and international research، Vol: 13، Issue: 50
Publish Year: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 160
This Paper With 16 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JPIR-13-50_020
تاریخ نمایه سازی: 1 تیر 1401
Abstract:
در عصر اطلاعات، رسانه ها بازیگر اصلی سیاست شناخته می شوند به همین دلیل دولت ها و مدیران تلاش می کنند که از طریق رسانه ها اعم از سنتی و نوین تولید قدرت و معنا کنند. رسانه هایی که به صورت ایجابی، سلبی یا انتقادی برابر دولت ها پرداخته اند. در نوشتار حاضر سیاست دولت های اول (احمدی نژاد و روحانی) نسبت به رسانه های نوشتاری براساس نظریه گرامشی مورد بررسی قرار گرفته است. در این راستا مقاله با استفاده از روش توصیفی تحلیلی و با هدف تبیین رویکردهای دولت های نهم و یازدهم نسبت به رسانه های نوشتاری به رشته تحریر درآمده و در این مسیر تحلیل ها براساس نظریه گرامشی صورت گرفته است. بررسی سیاست و دیدگاه های این دو دولت نشان می دهد که رویکرد غالب در دولت احمدی نژاد، مبتنی بر نگاهی کنترل گرا بوده است، اما در دولت اول روحانی سعی شد تا با حفظ هژمونی، بستری مناسب و منعطف برای کنشگری طیف های مختلف سیاسی فعال در چارچوب نظام و قانون اساسی مهیا شود، تا این نوع از رسانه ها بتوانند به نقد و بررسی وضعیت موجود در عرصه های مختلف بپردازند.
Keywords:
Authors
علی رئیسی فر
دانشجوی دکتری علوم سیاسی ،واحد زنجان ،دانشگاه آزاد اسلامی ، زنجان ، ایران
بهمن کشاورز قاسم آباد
استادیار گروه علوم سیاسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران: نویسنده مسئول
مهدی خوشخطی
استادیار گروه علوم سیاسی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران