نقش تعدیل کنندگی سرمایه روانشناختی در تاثیر سیاست های ارزیابی عملکرد بر رضایت شغلی، ترک خدمت و عملکرد شغلی کارکنان شرکت های خودروسازی شهر تهران
Publish Year: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 171
This Paper With 13 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_KRAP-23-1_017
تاریخ نمایه سازی: 15 تیر 1401
Abstract:
هدف این پژوهش، بررسی نقش تعدیل کنندگی سرمایه روانشناختی در تاثیر سیاستهای ارزیابی عملکرد بر رضایت شغلی، ترک خدمت و عملکرد کارکنان بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه آماری پژوهش را کارکنان شرکت های خودروسازی شهر تهران تشکیل دادند. بر اساس فرمول کوکران، حداقل حجم نمونه ۱۵۰ نفر تعیین شد. بر این اساس ۱۵۰ نفر از کارکنان یکی از این شرکت ها به روش خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شدند و پرسشنامه های سیاست های ارزیابی عملکرد (Poon, ۲۰۰۴)، سرمایه روانشناختی (Luthans, Youssef & Avoli, ۲۰۰۷)، رضایت شغلی مینه سوتا (Weiss et al., ۱۹۶۷)، تمایل به ترک خدمت (Jenny Keynes & Tomlinson, ۲۰۱۲) و عملکرد شغلی (Paterson, ۱۹۹۲) را تکمیل کردند. داده ها با روش تحلیل رگرسیون سلسله مراتبی تجزیه و تحلیل شد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد سیاست های انگیزشی در ارزیابی عملکرد بر رضایت شغلی و عملکرد شغلی اثر مثبت و معنا دار و بر ترک خدمت اثر منفی و معناداری داشته و سیاست های تنبیهی در ارزیابی عملکرد، تنها بر رضایت شغلی اثر منفی و معنادار داشت و اثر آن بر عملکرد شغلی و ترک خدمت معنادار نشد. همچنین سرمایه روانشناختی، فقط اثر سیاستهای تنبیهی در ارزیابی عملکرد بر رضایت شغلی را تعدیل کرد؛ بنابراین هرچه سیاست های ارزیابی عملکرد بیشتر جنبه انگیزشی و تشویقی داشته باشد، کارکنان احساس رضایت بیشتری از شغل خود داشته، عملکرد بهتری دارند و با احتمال کمتری شغل خود را ترک میکنند؛ اما سیاست های تنبیهی نتایج متضادی دارد. همچنین در کارکنان با سرمایه روانشناختی بالاتر، رضایت شغلی بیشتر، عملکرد بالاتر و تمایل به ترک شغل کمتر بوده و سیاست های تنبیهی ارزیابی عملکرد، رضایت شغلی آنها را به میزان کمتری کاهش می دهد.
Keywords:
Authors
مهدی بنی اسدی
دانشجوی کارشناسی ارشد، رشته روانشناسی صنعتی/سازمانی، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد الکترونیکی، تهران، ایران.
زینب ربانی
دکترای روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد الکترونیکی، تهران، ایران.
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :