تحلیل مضامین و درون مایه های اشعار هوشنگ ا بتهاج
Publish place: First International Conference on Research Findings in Language and Literature Studies
Publish Year: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 214
This Paper With 20 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CELPL01_020
تاریخ نمایه سازی: 25 مرداد 1401
Abstract:
امیر هوشنگ ابتهاج (سایه)، شاعری چیره دست و توانا و از درخشان ترین چهره های غزل سرای معاصر است. او در هر دو شیوه شعر سنتی و شعر نیمایی طبع آزمایی کرده است؛ بنابراین طبیعی است که غزلسرایی او از تبحرش در زمینه سرودن شعر نیمایی متاثر شود تا جایی که در شمار یکی از بهترین سرایندگان غزل نو قرار گیرد. از سوی دیگر غزل چه سنتی باشد چه نو، یکی از انواع شعر است و در این پژوهش در پنجحوزه عاطفه، زبان، تخیل، موسیقی و شکل در سروده های این شاعر بررسی شد . همچنین این تحقیق ، اندیشه های رمانتیسمی ، پربسامدترین مفاهیم و مضامین شعری و شعر دهه ۵۰ تا ۵۷ ابتهاج را بررسی می کند .محقق به این نتیجه میرسد که دفتر شعری ابتهاج به سه قسمت از نظر محتوا و رشد شعری تقسیم میشود. مرحله نخستین شاعری سایه از سال های ۲۵ شروع شده و در سال ۲۹ و ۳۰ پایان می یابد ، که نوع عقب افتادگی و کهنگی مضمون در تمام اشعار بچشم می خورد و حاصل اثر فکری حافظ است . اما دوره دوم ، دوره ای که بسیار پرحاصل است ؛ دوره کمال شعری او است. در دوره سوم ،دوره ای که ما اکنون در شروع آن هستیم و طلیعه آنرا در اشعار " زمین " ، " بهار خونین " و " ترانه " می بینیم، مثل اینست که دوران آزمایش ها و تحقیقات شاعرانه پایان یافته استو و شاعر به کمال شعری دست یافته است.
Keywords:
Authors
فاطمه حسن نیا اله چال
کارشناسی ارشد زبان و ادبیات فارسی ( گرایش ادبیات مقاومت )