رابطه بین رفتارهای اخلال گرایانه و خودنظم دهی تحصیلی در دانش آموزان مقطع متوسطه دومشهرستان مسجدسلیمان
Publish place: The Second National Conference on Applied Ideas in Educational Sciences, Psychology and Cultural Studies
Publish Year: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 224
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
EPCS02_049
تاریخ نمایه سازی: 22 آبان 1401
Abstract:
دانش آموزان در محیط آموزشی از خود رفتارهای سازگارانه و ناسازگارانه ای بروز می دهند که شناسایی، تقویت و اصلاح آن ها می تواند کمک کننده وی در زندگی باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین رفتارهای اخلال گرایانه و خودنظم دهی تحصیلی است. روش پژوهش از نوع توصیفی و شاخه همبستگی است. جامعه پژوهش شامل دانش آموزان دختر و پسر مقطع دبیرستان شهرستان مسجدسلیمان در سال تحصیلی ۴۰۰-۹۹ است که ۱۲۰ نفر به صورت نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند و پرسشنامه های ارزیابی رفتاری راتر (۱۹۶۷) و خودنظم دهی انل و هانگ (۲۰۰۱) را تکمیل نمودند. تجزیه وتحلیل داده ها از طریق روش آماری همبستگی پیرسون انجام گردید. نتایج نشان داد که بین مولفه های رفتارهای اخلال گرایانه (پرخاشگری، اضطراب، ناسازگاری اجتماعی، رفتارهای ضداجتماعی و اختلال کمبود توجه) و خودنظم دهی تحصیلی همبستگی منفی و معناداری وجود دارد. با توجه به نتایج آماری می توان نتیجه گرفت که بین رفتارهای اخلال گرایانه و خودنظم دهی تحصیلی رابطه معناداری وجود دارد.
Keywords:
Authors
پریسا براتی
کارشناس آموزش ابتدایی
صدیقه حسین پور
کارشناس آموزش ابتدایی