تولید نانودیسپرسیون کورکومین با استفاده از دو روش آب مادون بحرانی و روش جایگزینی حلال و ارزیابی ویژگی های فیزیکی شیمیایی، رئولوژیکی، آنتی اکسیدانی و ضدباکتریایی آنها
Publish place: Journal od Food Research، Vol: 29، Issue: 4
Publish Year: 1398
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 125
This Paper With 11 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_FOODRE-29-4_007
تاریخ نمایه سازی: 23 آذر 1401
Abstract:
زمینه مطالعاتی: کورکومین به عنوان رنگدانه طبیعی موجود در زردچوبه دارای خواص منحصر به فردی میباشد که قابلیت استفاده از آن در فرمولاسیونهای غذایی و دارویی را افزایش داده است. حلالیت پایین این ماده در سیستمهای آبی از محدودیتهای اصلی کاربرد کورکومین میباشد. هدف: هدف از تحقیق حاضر تولید نانودیسپرسیون کورکومین در آب برای افزایش حلالیت آن میباشد. روش کار: نانودیسپرسیون کورکومینتوسط روش نوین آب مادون بحرانی و روش متداول جایگزینی حلال بر پایه اتیلاستات و با استفاده از امولسیفایر تویین۲۰ تولید و ویژگیهای فیزیکیشیمیایی، رئولوژیکی، پایداری فیزیکی، ضدمیکروبی و آنتی اکسیدانی نانودیسپرسیونهای تولیدی با هم مقایسه گردید. نتایج: نتایج آنالیز پراکندگی نور دینامیکی نشان داد که نانودیسپرسیون کورکومین تولیدی توسط روش نوین استفاده از آب مادون بحرانی دارای کمترین اندازه ذره (nm ۱/۱۰) و شاخص پراکندگی (۰۶/۰) و بیشترین قابلیت هدایت (ms/cm ۴۰۱/۰) و مقدار پتانسیل زتا (mV ۸/۱۵-) در مقایسه با روش جایگزینی حلال میباشد. نتایج حاصل همچنین نشان داد که نانودیسپرسیون کورکومین حاصل با روش نوین آب مادون بحرانی رنگ زرد روشن (۵۵/۲=b) با کدورت کمتر (NTU ۰۶۳/۰) و ویسکوزیته پایین در مقایسه با خواص مذکور نانودیسپرسیون کورکومین تولیدی با روش جایگزینی حلال است. نتیجهگیری نهایی: نانودیسپرسیون تولید شده با روش آب مادون بحرانی دارای بالاترین خاصیت آنتی اکسیدانی در مقایسه با محلول کورکومین در آب و خاصیت ضدباکتریایی در برابر باکتریهای گرم مثبت و گرم منفی میباشد. علاوه بر این نانودیسپرسیون تولیدی با روش نوین یعنی آب مادون بحرانی، دارای پایداری فیزیکی در ظرف مدت زمان سه ماه میباشد.
Keywords:
Authors
زهرا سیار
گروه مهندسی شیمی-صنایع غذایی ، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی سهند تبریز
هدا جعفریزاده مالمیری
گروه مهندسی شیمی-صنایع غذایی ، دانشکده مهندسی شیمی، دانشگاه صنعتی سهند تبریز