معناشناسی واژه ی «وعد» و مفاهیم تربیتی آن در قرآن کریم
Publish Year: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 162
This Paper With 20 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IUED-6-1_004
تاریخ نمایه سازی: 20 دی 1401
Abstract:
«وعد» از واژگان پرکاربرد قرآن کریم است که در لغت به معنی عهد می باشد و در اصطلاح عبارتست از تعهد کردن به انجام امری، خواه آن امر خیر باشد یا شر، و اختصاص پیدا کردن به یکی از آنها بواسطه قرینه، معین میشود. بررسی دقیق این واژه و مفاهیم آن، میتواند زمینهی فهم بهتر مفاهیم و آموزههای قرآنی را فراهم سازد. این پژوهش با روش معناشناسی به تبیین معنای واژهی «وعد» در قرآن پرداخته، سپس مفاهیم تربیتی مترتب بر آن را مورد بررسی قرار داده است. براساس یافته های پژوهش که با تحلیل کاربردها و استخراج مفاهیم واژگان انجام گرفته است، مشخص گردید که مولفههای معنایی واژهی وعد بر حسب وجوه اشتراک به دو دسته تقسیم میشود: دستهای اول از مولفههای معنایی «وعد» مربوط به وعده یا وعدههای خداوند است که در آیات متعددی وعده یا وعدههایی به خداوند نسبت داده است؛ و این دسته خود در دو طیف(مصداق) قابل تقسیمبندی است: الف) مقصود از وعدهی الهی، دلالت زبانی و قولی است که بهعنوان وعدهای از جانب خداوند تصریح شده است. ب) مقصود از وعدهی الهی، سنتها و قوانینی است که بهعنوان امور تکوینی الهی در نظام هستی جریان دارد. دستهی دوم از مولفههای معنایی «وعد» مربوط به وعده یا وعدههای انسان است که بهصورت دلالت زبانی و قولی میباشد و در برخی از آیات به برخی از انسانها نسبت داده شده است. همچنین مشخص شد که وعدههای الهی به لحاظ تربیتی، مفاهیم مختلفی دربردارد و در یک دستهبندی میتوان مفاهیم تربیتی مترتب بر آن را در دو حوزه برشمرد و موثر دانست: الف) حوزهی شناخت؛ شامل همچون: خداشناسی، انسانشناسی و هستیشناسی. ب) حوزهی عمل؛ از جمله: ازدیاد ایمان و ترغیب و تشویق.
Authors
فرحناز وحیدنیا
ایران
سید محمدرضا حسینی نیا
استاد یار و عضو هیات علمی دانشکده الهیات و معارف اسلامی - دانشگاه ایلام