تاثیرپذیری متون نقالی شاهنامه از عناصر صوفیانه
Publish Year: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 246
This Paper With 27 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JMLK-14-28_002
تاریخ نمایه سازی: 1 بهمن 1401
Abstract:
سنت نقالی به معنای خاص آن احتمالا چند صد سال پیش از حکومت صفویه در ایران وجود داشته است، ولی دوره رواج واقعی نقالی به عهد صفوی بازمی گردد. نقالی به انواع گوناگونی چون پرده خوانی، حمزه خوانی، شمایل خوانی، صورت خوانی، قوالی و روضه خوانی تقسیم می شده است، اما مهم ترین و جذاب ترین نوع نقالی را شاید بتوان نقالی شاهنامه و داستان های حماسی دانست. اگرچه ریشه قصه های اینگونه نقالی (نقالی شاهنامه و قصه های پهلوانی) برآمده از سنت ها و روایت های پهلوانی کهن پارسی است، ویژگی اصلی و بارز آن ها تاثیر پذیری از باورها، اعتقادات و ارزش های نقالان و مخاطبان اینگونه از نقل هاست. از جمله این باورها و اعتقادات، آموزه های صوفیانه و درویشی است که به علت رواج صوفی گری در عصر صفوی و قاجار (دوره روایی نقالی)، و مهم تر از آن، نقل اینگونه داستان ها توسط دراویش فرقه عجم و خاکساریه در روایات/ متون نقالی شاهنامه وارد شده اند. با بررسی روایات مکتوب نقالی می توان به روشنی اثرپذیری آن ها را از سنت ها و عناصر صوفیانه مشاهده کرد؛ سنت ها و عناصری مانند پوشیدن جامه درویشی، توبه، زهد، ریاضت و چله نشینی، مرگ اختیاری، و انواع کرامات توسط برخی پهلوانان و شاهان حماسی.
Keywords:
Authors
بهزاد اتونی
استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آیت الله بروجری، بروجرد، ایران
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :