شناسایی و تعیین تاثیر برخی ریسک فاکتورهای درونی و برونی بر میزان شیوع آسیب لیگامنت متقاطع قدامی فوتبالیست های حرفه ای دنیا
Publish Year: 1393
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 155
This Paper With 11 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JRRS-10-1_009
تاریخ نمایه سازی: 4 بهمن 1401
Abstract:
مقدمه: پارگی لیگامنت متقاطع قدامی یکی از متداولترین آسیبها در فوتبالیستها می باشد، لذا هدف از تحقیق حاضر شناسایی تاثیر برخی ریسک فاکتورهای درونی وبرونی برمیزان شیوع آسیب لیگامنت متقاطع قدامی فوتبالیستهای حرفه ای دنیا بود. موادوروش ها: تعداد ۱۰۰فوتبالیست حرفه ای(سن۱۲/۴±۰۵/۲۵سال، قد۰۶/۰±۸۱/۱متر) از چندکشوردنیا که دچار آسیب لیگامنت متقاطع قدامی شده بودند،به عنوان نمونه های تحقیق درنظر گرفته شدند. اطلاعات مربوط به ریسک فاکتورهای درونی(پای برتر، قد، سن) وبرونی(پست، بازیهای خانگی و خارج از خانه،زمانهای مختلف فصل،مسابقه و تمرین)ازطریق بررسی پرونده های پزشکی،مصاحبه باپزشک تیم و همچنین از دیتابیس های معتبراینترنتی جمع آوری شد.برای آنالیزداده ها ازآزمون خی دو باسطح معناداری(۰۵/۰>P) استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که شیوع آسیب لیگامنت صلیبی قدامی بین پستهای مختلف بطور معناداری (P<۰/۰۵) متفاوت بود،بطوری که هافبکها بیشترین(%۳۸)و دروازه بانها کمترین(%۶)تعداد آسیب را داشتند. میزان وقوع آسیب در پای برتر(%۵۲)بیشتر از پای غیربرتر(%۴۸)بود،اما این تفاوت از لحاظ آماری معنادار نبود(P>۰/۰۵). بازیکنان با قد۸۳/۱-۱/۷۹متر بیشترین میزان آسیب(%۲۶)و بازیکنان با قد۷۳/۱-۶۹/۱مترکمترین میزان آسیب(%۱۳)را داشتند. بین۵گروه قدموردنظر تفاوت معناداری یافت نشد(P>۰/۰۵). آسیبهای رخ داده در بازیهای خارج از خانه (%۶/۵۰)بطورغیرمعناداری(P>۰/۰۵)بیشتر ازبازیهای خانگی(%۴/۴۹)بود. در اوایل فصل مسابقه این آسیب(%۳۴) بطورمعناداری(P<۰/۰۵)بیشتر از سایر زمانها بود. تفاوت بین سنین مختلف در رابطه با آسیب این لیگامنت معنادار بود(P<۰/۰۵)،بطوریکه بازیکنان در سن۲۷-۲۲سالگی تعداد آسیب(%۵۰)بیشتری را به خود اختصاص دادند و در سن ۳۹-۳۴سال کمترین(%۲)تعداد آسیب رخ داد. آسیبهای زمان مسابقه(%۸۵)بطور معناداری بیشتر از زمان تمرین(%۱۵)بود(P<۰/۰۵). نتیجه گیری: بازیکنان هافبک در سن۲۷-۲۲سال در اوایل فصل، بویژه در مسابقه در معرض آسیب لیگامنت متقاطع قدامی هستند. پای برتر، قد،بازی خانگی وخارج از خانه از نظر آماری بطور معناداری بر میزان شیوع این آسیب تاثیر نداشت. لذا مربی، بازیکنان وکادر پزشکی باید به این نکات مهم برای طراحی برنامه پیشگیری توجه کنند تا آسیب لیگامنت متقاطع قدامی کمتر شود. واژگان کلیدی: آسیب لیگامنت صلیبی قدامی،شیوع آسیب،فوتبال،فوتبالیست حرفه ای،ریسک فاکتورهای درونی،ریسک فاکتورهای برونی
Authors
غزاله افیونی
دانشگاه اصفهان
نادر رهنما
دانشیار، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
رضا مهدوی نژاد
استادیار، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران