تحلیل مکاشفات روزبهان با استفاده از الگوی تحلیل ویلیام جیمز
Publish place: Islamic Misticism، Vol: 19، Issue: 75
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 190
This Paper With 18 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IAUZ-19-75_007
تاریخ نمایه سازی: 28 اسفند 1401
Abstract:
در عرفان اسلامی- مکاشفه مسئله مهم و مورد توجه خاص و ویژهای بوده و هست. زمانی که عارف بر اثر تهذیب نفس و ریاضتی که از سوی مرشد و پیر به او القامیشود و به حالات و مقاماتی دست یافت درواقع واجد مکاشفاتی شدهاست. روزبهان بقلی از عارفان بزرگ قرن۶ هجری میباشد که از دو گرایش بارز در تصوف اسلامی که به سکر و صحو (یا بهقول حافظ مستی و مستوری) شهرت دارد، روزبهان بی شک در خط گرایش اول است. نگاه جدید به دین و باورهای دینی و طرح عناوین و پرسشهای نو در این ارتباط مدت زمانی است که اذهان متفکران دینی را به خود معطوف کردهاست، از جمله این عناوین جدید بحث تجربه دینی است. ویلیام جیمز دین را تاثیرات، احساسات و رویدادهایی میداند که برای هر انسانی در عالم تنهایی رخمیدهد و احساسات را مفهوم ذاتی دین میداند. از دیدگاه او تجربه دینی گوهر دین است، به این معنا که حقیقت دین احساسات و عواطفی است که در انسان هنگام رویارویی با حقیقت غائی پدیدمیآید و امور دیگر مانند عقاید اعمال و مناسک موخر از این تجربهاند. این تحقیق پس از پرداختن به مکاشفات روزبهان این موضوع را مورد بررسی قرارخواهدداد که آیا مکاشفات روزبهان براساس الگوی ویلیام جیمز قابلتحلیل است یا خیر؟ روش تحقیق: روش این مطالعه توصیفی تحلیلی است و روش گردآوری اطلاعات به شیوه کتابخانه ای است و از کتاب، مقاله، نرم افزار استفاده شده و ابزار گردآوری اطلاعات فیش برداری است.
Keywords:
Authors
فرهاد فرضی
دانشجوی دکتری عرفان اسلامی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
عبدالرضا مظاهری
استاد گروه عرفان اسلامی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.نویسنده مسئول: mazaheri۷۱۱@yahoo.com
انشاءالله رحمتی
استاد گروه فلسفه، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.