تحلیل عناصر زبان عامه در قصه های مجید

Publish Year: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 461

This Paper With 24 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JCLS-13-2_001

تاریخ نمایه سازی: 28 فروردین 1402

Abstract:

تحلیل عناصر زبان عامه در قصه های مجید زهره احمدی پور اناری*موسی غنچه پور** چکیدهقصه های مجید مهم ترین اثر هوشنگ مرادی کرمانی است که در ایران و جهان پرآوازه گشته است. این کتاب  ۳۹ قصه دارد و به زبانی عامیانه و با نثری آمیخته از تعابیر و کنایات مردمی نوشته شده است. افزون بر جذابیت های داستانی قصه های مجید، زبان و بیان آن هم, مخاطب کودک و نوجوان را خشنود و مسرور می سازد. نگارندگان باتوجه به این پرسش که مرادی کرمانی چه نوع نثری را برای مخاطب کودک و نوجوان خود برگزیده، قصه های مجید را بررسی کرده اند. این پژوهش که با روش توصیفی تحلیلی انجام شده است، نشان داد که زبان قصه ها همانند اصل قصه ها، ساده، عامیانه، خوش آهنگ، برخوردار از بلاغتی طبیعی و سرشار از فرهنگ مردمی است. نویسنده به خوبی از ظرفیت های زبان عامیانه، به ویژه «کنایه» بهره برده است. در عبارات و جمله های کتاب، عناصر موسیقی ساز به کار رفته؛ از جمله تکرار که در نام آواها و اتباع و تعبیرات عامیانه دیده می شود و نویسنده از آن برای ایجاد موسیقی نثر، لحن و ریتم مناسب قصه استفاده کرده است. در قصه های مجید، جمله هایی وصفی دیده می شود که به دلیل داشتن معنای نزدیک و دور، می توان آن ها را توصیف کنایه ای نامید. در این مقاله فواید بلاغی استفاده از کنایه و نیز ویژگی تشبیه در قصه های مجید بررسی شده است.    * استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فرهنگیان ahmadypoor@yahoo.com (نویسنده ی مسئول)** استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فرهنگیان ghonchepour@yahoo.comتاریخ دریافت مقاله: ۳/۷/۱۳۹۹           تاریخ پذیرش مقاله: ۱۳/۶/۱۴۰۰

Authors

زهره احمدی پور اناری

استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه فرهنگیان

موسی غنچه پور

استادیار گروه زبان و ادبیات دانشگاه فرهنگیان

مراجع و منابع این Paper:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :
  • آقاحسینی، حسین؛ همتیان، محبوبه. (۱۳۹۴). نگاهی تحلیلی به علم بیان. ...
  • انوری، حسن. (۱۳۸۱). فرهنگ بزرگ سخن. تهران: سخن ...
  • انوری، حسن؛ عالی، یوسف. (۱۳۹۱). دستور زبان فارسی ۱. تهران: ...
  • بساک، حسن. (۱۳۹۴). «تحلیل تصاویر کنایی در تاریخ بیهقی». بلاغت ...
  • ثروت، منصور. (۱۳۶۴). فرهنگ کنایات. تهران: امیرکبیر ...
  • حاجی نصرالله، شکوه. (۱۳۸۲). «سبک مرادی کرمانی از قصه های ...
  • خانجانی، علی. (۱۳۹۳). هنر قصه گویی. تهران: کانون پرورش فکری ...
  • داد، سیما. (۱۳۸۲). فرهنگ اصطلاحات ادبی. تهران: مروارید ...
  • دباغ فردوس، اشرف و دیگران. (۱۳۹۱). «تخیل در قصه های ...
  • دهخدا، علی اکبر. (۱۳۸۶). امثال و حکم. تهران: امیرکبیر ...
  • شفیعی کدکنی، محمدرضا. (۱۳۷۰). صور خیال در شعر فارسی. تهران: ...
  • شمیسا، سیروس. (۱۳۸۳). نگاهی تازه به بدیع. تهران: فردوس ...
  • (۱۳۸۷). سبک شناسی نثر. تهران: میترا ...
  • صفایی، علی؛ ادهمی، حسین. (۱۳۹۴). «نگاهی به مولفه ها و ...
  • طالبی نژاد، احمد؛ گلمکانی، هوشنگ. (۱۳۹۲). کبوتر توی کوزه. تهران: ...
  • علی پور، صدیقه؛ کامکار، حمیده. (۱۳۹۰). «برجسته سازی ادبی و ...
  • فتوحی رودمعجنی، محمود. (۱۳۹۰). سبک شناسی نظریه ها، رویکردها و ...
  • فرشیدورد، خسرو. (۱۳۹۲). دستور مفصل امروز بر پایه ی زبانشناسی ...
  • مرادی کرمانی، هوشنگ. (۱۳۹۰). قصه های مجید. تهران: معین ...
  • مقیمی زاده، رویا. (۱۳۸۹). «اسم صوت ها در آثار هوشنگ ...
  • مونته رو، بآتریس. (۱۳۹۴). رازهای قصه گویی. تهران: کانون پرورش ...
  • میرصادقی، جمال. (۱۳۹۴). عناصر داستان. تهران: سخن ...
  • ناتل خانلری، پرویز. (۱۳۷۷). تاریخ زبان فارسی. تهران: فردوس ...
  • وحیدیان کامیار، تقی. (۱۳۷۹). نوای گفتار در فارسی. مشهد: دانشگاه ...
  • همایی، جلال الدین. (۱۳۸۸). فنون بلاغت و صناعات ادبی. تهران: ...
  • نمایش کامل مراجع