مقایسه مدل های همگن و بونجورنو با مدل اویلری-لاگرانژی در انتقال حرارت نانوسیالات در یک میکروکانال
Publish Year: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 179
This Paper With 16 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JCME-41-2_005
تاریخ نمایه سازی: 18 اردیبهشت 1402
Abstract:
در این مقاله انتقال حرارت نانوسیالات در یک میکروکانال با استفاده از مدل یکفازی به روش همگن و مدل دوفازی به روش بونجورنو به صورت عددی حل و با نتایج مدل اویلری-لاگرانژی به عنوان یک روش دقیق، مقایسه شده است. سیال پایه آب و نانوذرات از دو جنس اکسید آلومینیوم و مس هستند. غلظت حجمی نانوذرات تا ۲% و قطر آن ها ۱۰۰ نانومتر و برای پرهیز از افت فشار زیاد در میکروکانال، رژیم جریان آرام و محدوده عدد رینولدز از ۲۵۰ تا ۱۰۰۰ است. معادلات حاکم شامل پیوستگی، ممنتوم و انرژی به روش حجم کنترل حل شده اند. برای حل معادلات ممنتوم از روش سیمپل استفاده شده است. نتایج نشان می دهند که حداکثر اختلاف نتایج مدل یک فازی همگن با نتایج مدل دوفازی اویلری-لاگرانژی برای نانوسیال آب-اکسد آلومینیوم در رینولدز ۱۰۰۰ و غلظت ۲% اتفاق می افتد و برابر با ۷/۳۳ درصد و برای نانوسیال آب-مس در رینولدز ۲۵۰ و غلظت ۱% اتفاق می افتد و ۶/۶ درصد است. همچنین حداکثر اختلاف نتایج مدل بونجورنو با نتایج مدل اویلری-لاگرانژی برای نانوسیال آب-اکسید آلومینیوم در رینولدز ۲۵۰ و غلظت ۲% اتفاق می افتد و برابر با ۳ درصد و برای نانوسیال آب-مس در رینولدز ۱۰۰۰ و غلظت ۲% اتفاق می افتد و ۲/۰۹ درصد است. به این ترتیب با مدل بونجورنو می توان با حداکثر ۳% خطا به نتایج روش دقیق اویلری-لاگرانژی دست یافت بدون آنکه به برنامه نویسی به روش پردازش موازی و امکاناتی مانند ابرکامپیوتر نیاز باشد.
Keywords:
Authors
جواد رستمی
دانشگاه رازی
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :