تقویت تربیت عبادی اخلاقی دانش آموزان مقطع ابتدایی از طریق تربیت هنری
Publish place: The 7th International Conference on Social and Educational Studies & child rights in the Islamic World
Publish Year: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 193
This Paper With 13 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
TCONF07_213
تاریخ نمایه سازی: 23 خرداد 1402
Abstract:
فلسفه ی پیدایش ادیان الهی هدایت انسانها به سمت سعادت و کمال است. ادیان برای هدایت انسان به سوی کمال از ابزاری استفاده می کنند کهبهترین آنها ابزار فطری است . با توجه به اینکه هنر یکی از ابزار فطری است در این پژوهش سعی شده با استفاده از ابزار هنر تربیت دینی اخلاقی دردانش آموزان دبستان تقویت شود .مدل پژوهش کیفی و رویکرد آن توصیفی تحلیلی و روش گرد آوری اطلاعات مشاهده و مصاحبه عملکرد دانشآموزان خودسنجی و سنجش والدین و پرسشنامه محقق ساخته می باشد که روایی آن توسط نظر متخصصان و پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ(۰/۸۶) تایید گردید. جامعه آماری شامل ۲۸۹ نفر از دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی دبستان مولوی شاهرود بودند که از این تعداد با توجه به جدول مورگان ۷۸ نفر از دانش آموزان به عنوان نمونه آماری این پژوهش به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند ارتباط مستمر با اولیا باعث می شد که جریانامورات آموزشی و تربیتی آنها خوب شکل گیرد.سپس تمرینات به صورت هفتگی به دانش آموز داده شد .داده ها .س از جمع آوری مورد جمع آوری وتجزیه و تحلیل قرار گرفت نتایج نشان داد که برای بررسی میانگین نمرات پیش از مداخله وبعد از مداخله از آزمون T گروه های همبسته استفاده شد که بر اساس ارزشیابی همکاران میانگین نمرات بعد از مداخله ۳۶/۳۷ به گونه ای معنادار از میانگین نمرات قبل از مداخله ۲۸/۰۷ بیشتر استبراساس سنجش والدین میانگین نمرات بعد از مداخله (۲۵/۰۵) (به طرز معنا داری از میانگین نمرات قبل از مداخله (۹/۳۵) بالاتر است و در خودسنجی دانش آموزان میانگین نمرات بعد از مداخله ۴۲/۳۹ به گونه ای معنادار از میانگین نمرات قبل از مداخله ۲۷/۰۱ بیشتر است و این نشان از تاثیر معنادارمداخلات نهایی در تقویت اخلاقی عبادی دانش آموزان بوده است. نتایج گواه آن است که با تقویت تربیت هنری میتوان تربیت عبادی اخلاقی دانشآموزان را تقویت کرد.
Keywords:
Authors
مریم تقی پور
آموزگار،آموزش و پرورش شاهرود
جلال عرب اسدی
آموزگار، آموزش و پرورش شاهرود