اثر بخشی زوج درمانی هیجان مدار بر کاهش دلزدگی زناشویی

زمینه و هدف: دلزدگی زناشویی به عنوان یکی از مخاطرات ازدواج به دنبال عدم پاسخ به درخواست های عاطفی و احساسی همسران به یکدیگر و از هم پاشیدگی رابطه زناشویی ایجاد شده و منجر به فرسودگی جسمی، عاطفی، و روانی در آن ها می گردد. زوج درمانی هیجان مدار (EFT) با هدف کاهش آشفتگی در روابط همسران و ایجاد پیوند های دلبستگی ایمن تر و بازسازی الگوهای تعاملی زوج ها در این پژوهش مورد استفاده قرار گرفته است. روش پژوهش: این پژوهش مطالعه نیمه آزمایشی به همراه پیش آزمون- پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. به این منظور از میان کلیه دانشجویان متاهل دانشگاه پیام نور قزوین، تعداد ۳۰ زوج (۱۵ زوج گروه آزمایش و ۱۵ زوج گروه کنترل) با روش نمونه گیری هدفمند از میان مراجعه کنندگان به مرکز مشاوره دانشگاه انتخاب شدند و مقیاس دلزدگی زناشویی پاینز (CBM) را تکمیل کردند. گروه آزمایش در هشت جلسه ۶۰ دقیقه ای به صورت گروهی و دو نوبت در هفته آموزش دیدند. اما گروه کنترل هیچ آموزشی نداشتند. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل کواریانس استفاده شد.یافته ها: نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد میانگین نمرات پس آزمون متغیر دلزدگی زناشویی در گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری با یکدیگر داشته و نشان دهنده موثر بودن مداخله زوج درمانی هیجان مدار بر کاهش دلزدگی زناشویی بوده است. کاهش معنادار میانگین نمرات متغیر دلزدگی زناشویی در گروه آزمایش تا مرحله پیگیری یک ماهه پایدار بوده است. نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده از آنجا که کاهش بیان احساسات عاطفی، ارتباط عاطفی مثبت و حساس بودن زوج ها نسبت به هم زمینه فروپاشی رابطه را در آن ها ایجاد می کند، مداخله مبتنی بر زوج درمانی هیجان مدار با آموزش افزایش حمایت و درگیری هیجانی می تواند مانع از آشفتگی و بدتنظیمی هیجانی در همسران شده و با کاهش دلزدگی زناشویی به ایجاد رابطه زناشویی امن کمک کند.

Keywords:

زوج درمانی هیجان مدار , دلزدگی زناشویی , دانشجویان متاهل