استفاده از شیمی کانی آمفیبول برای دما- فشارسنجی گرانیتوئید بزمان، جنوب شرق ایران
Publish Year: 1394
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 59
متن کامل این Paper منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل Paper (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJCM-23-3_016
تاریخ نمایه سازی: 20 مرداد 1402
Abstract:
گرانیتوئید بزمان در حاشیهی جنوبی بلوک لوت و در جنوب شرقی ایران واقع شده است. سنگهای این توده از گرانیت، گرانودیوریت، کوارتز مونزودیوریت، مونزودیوریت، دیوریت و گابرو تشکیل شده است. کانیهای اصلی تشکیل دهندهی آن شامل پلاژیوکلاز، فلدسپار، کوارتز، هورنبلند و بیوتیت و کانیهای فرعی شامل اسفن، آپاتیت، زیرکن، مگنتیت و ایلمنیت هستند. ترکیب شیمی کانی آمفیبول در گروه آمفیبولهای کلسیک و از نوع اکتینولیت تا منیزیوهورنبلند قرار میگیرد. این آمفیبولها وابسته به فرورانش بوده و با ویژگیهای تکتونوماگمایی پیشنهادی برای این گرانیتوئید یعنی حاشیه فعال قارهای وابسته به فرورانش همخوانی دارد. فشارسنجی براساس مقدار آلومینیوم، فشارتبلور آمفیبول را ۰۶/۱ تا ۱۳/۴ کیلوبار برآورد میکند. دماسنجی هورنبلند- پلاژیوکلاز در این سنگها، دمای ۶۴۹ تا ۷۲۷ درجهی سانتیگراد را برای به تعادل رسیدن این دو کانی نشان میدهد. گریزندگی اکسیژن (۶۶/۱۵- تا ۳۷/۱۹-) حاکی از اکسیده بودن ماگما و شاهدی برای تشکیل آن در ورقههای همگراست.
Keywords:
Authors
محمدرضا قدسی
دانشگاه سیستان و بلوچستان
محمد بومری
دانشگاه سیستان و بلوچستان
ساسان باقری
دانشگاه سیستان و بلوچستان
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :