ارزیابی بافتهای تاریخی موجود در مسیر جاده ابریشم از لحاظ اهمیت گردشگری (نمونه موردی: شهر تبریز)
Publish place: 5th.International Conference & 6th.national Conference on Civil Engineering, Architecture, Art and Urban Design
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 267
This Paper With 10 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICCACS05_0936
تاریخ نمایه سازی: 23 مرداد 1402
Abstract:
بافتهای شهری کهن از پدیده های ارزشمندی می باشند که توانسته اند ارزش های فرهنگی، تاریخی، اجتماعی، مذهبی رادر خود متجلی نماید و نماینگر دستاوردهای فرهنگی و پیشرفت های معمارانه و شهرسازانه جامعه در کنار دیگرهنرهایشان است. شهر تبریز از دیرباز همواره به عنوان یکی از شهرهای مهم کشور مطرح بوده که نقشی کلیدی درمبادلات و مراودات با دیگر کشورها داشته است. برهمین اساس این شهر از روزگار گذشته محل عبور یکی از مهم ترینمسیرهای تجاری جهان با عنوان جاده ابریشم بوده است که آسیا را به اروپا متصل می ساخت. این مسیر از بستر شهر وبافت مرکزی آن عبور کرده و به بازار بزرگ تبریز منتهی می شده است، که نقطه ارتباطی و اتصالی این مسیر در شهرتبریز محسوب می گردید. پژوهش حاضر در نظر دارد مسیر عبور جاده ابریشم از شهر تبریز به به صورت گرافیکی وتصویری مورد بررسی و تحلیل قرار دهد. که مسیر جاده ابریشم در مراودات فرهنگی، اجتماعی، مذهبی و گردشگری چهتاثیری داشته است. برای انجام تحقیق از روش توصیفی و تحلیل استفاده گردید، که دادهها و مدارک از کتابهای معتبرو نقشه های قدیمی برداشت گردید و مورد بررسی و تحلیل گرافیکی قرار گرفت. نتایج نشان داد که مسیر جاده ابریشمدر تعاملات فرهنگی و اجتماعی و مذهبی رابطه ای مستقیمی داشته است به طوری که کاروان های عبوری از مسیر جادهابریشم بناها و مردمان شهر تبریز را از نزدیک مشاهده میکردند و به عنوان تجربه به شهرهای خود انتقال می داند. وهمچنین مردمان شهر تبریز از تجربیات فرهنگی، اجتماعی کاروان ها استفاده می کردند که در نتیجه نشان می دهدمسیرجاده ابریشم رابطه ای دوطرفه در جهت ارتقاء فرهنگ ها و بافت های فرهنگی داشته است.
Keywords:
Authors
ندا مقرب فسقندیس
دانشجوی کارشناس ارشد، دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه هنر اسلامی تبریز
توحید شیری
کارشناس ارشد، دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه صنعتی جندی شاپور دزفول