کارکرد هم آیندهای واژگانی در زبان فارسی(با تکیه بر نظم و نثر و متون ادبی)
Publish place: Pazand Quarterly، Vol: 13، Issue: 48
Publish Year: 1396
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 90
This Paper With 20 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PAZAND-13-48_005
تاریخ نمایه سازی: 6 شهریور 1402
Abstract:
هدف اصلی پژوهش حاضر بررسی مقوله باهمآیی واژگانی در متون نظم و نثر زبان فارسی است. یافته های حاصل از بررسی داده ها، کاربرد دست کم دوازده نوع باهم آیی را به لحاظ مفهومی در پیکره نشان میدهد. این باهم آیی ها، هر یک با بسامد رخداد متفاوت در بیان محتوا و گسترش معنای مورد نظر نقش داشته اند. نتایج نشان میدهد که چگونه هر یک از این باهمآیی ها، به ویژه باهمآیی های مترادف، متقابل، شمول معنایی، متداعی و اصطلاحی نقش مهمی در تاکید و تشدید معنایی دارند و باعث خوانش بهتر متن میگردند. این درحالی است که دیگر باهم آییه ا از جمله باهم آیی های مطلق، اتباعی، جهتی، جنس و غیره با کاربست محدودتر در اولویت دوم قرار گرفته اند. نتیجه دیگر پژوهش، مواجهه با دو نوع باهم آیی (از منظر ساختاری) است که عبارتند از باهم آیی صفت با صفت و باهم آیی قید با قید که حاصل بررسی این داده ها است و می توان آنها را به عنوان دستاوردی تازه به طبقه بندی پنج گانه قبلی افزود.
Keywords:
Authors
فروغ کاظمی
دانشیار گروه زبانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه ازاد اسلامی
فاضله افسری
کارشناس ارشد زبانشناسی، دانشکده زبانهای خارجی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی