نمود گزاره های عرفانی در کلیله و دمنه
Publish Year: 1392
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 80
This Paper With 14 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_RPRAZI-2-4_006
تاریخ نمایه سازی: 7 شهریور 1402
Abstract:
چکیده: قرن پنج تا هفت در تاریخ ادب فارسی یکی از پربارترین دوران در زمینه نگارش آثاری با زمینه یا صبغه غالب عرفانی است. میانه همین دوران، یعنی قرن ششم نیز سرآغاز پیدایش نثر مزین و متکلف فارسی یا همان نثر مصنوع است که با فعالیت نصرالله منشی و با نگارش کلیله و دمنه، صورت رسمی به خود گرفت. نکته ای که ذهن خواننده را به خود معطوف میسازد این است که با توجه به رواج روحیه عرفانگرایی در این دوره و با در نظر گرفتن این مطلب که داستانهای کلیله و دمنه - هرچند از زبان حیوانات بیان می شود؛ اما در حقیقت بیانگر اعمال، کنشها و واکنشهای آدمیان در رویارویی با عرصههای مختلف زندگی سیاسی و اجتماعی است - آیا کاملا از تاثیر اندیشههای عرفانی برکنار مانده و یا به صورت مستقیم یا غیر مستقیم از آن متاثر شده است؟ حاصل این پژوهش نشاندهنده آن است که به دلیل معاصر بودن این نویسنده با دوران شروع نظم عرفانی و آشنایی او با ادبیات نظم و نثر صوفیانه، اثر داستانی وی از تاثیر افکار عارفانه و دینی برکنار نمانده و به خصوص تمایل به نفی دنیا و گرایش به آخرت، اندیشه غالب بر تفکر وی بوده و در جایجای کلیله به بهانههای مختلف مجال ظهور و بروز یافته است.
Keywords: