مفهوم و حجیت اجتهاد گروهی
Publish place: Journal of Fiqh and Usul، Vol: 37، Issue: 3
Publish Year: 1384
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 104
This Paper With 28 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_FIQH-37-3_006
تاریخ نمایه سازی: 20 شهریور 1402
Abstract:
اجتهاد به معنای تلاش سازمان یافته و روشمند فقیهان برای دست یافتن به احکام شرعی، عمری به بلندای اسلام دارد. اجتهاد در کل ادوار فقه شیعه و در غالب دوران های فقه اهل سنت، مبتنی بر تلاش های فردی بوده است. اجتهاد فردی در عین حال که خود ارزشمند و مفید است، همواره در معرض آسیب های جدی بوده که امروزه با گسترش و پیچیده تر شدن علوم و روابط انسانی، بر میزان افزون گشته است. یکی از راه حل های پیشنهادی برای کارآمدتر ساختن اجتهاد، گروهی کردن آن است. از اجتهاد گروهی، تفسیرهای متنوعی ارائه شده است مانند این که گروهی از فقیهان دارای شرایط،گرد هم آیند و با تضارب آراء و اندیشه هایشان به نتایج واحدی دست پیدا کنند. این نوع از اجتهاد نیز گرچه هم در حوزه نظر و هم در حوزه اجرا با ابهاماتی روبه رو است اما به نظر می رسد از اجتهاد فردی، سودمندتر باشد.در مبحث اجتهاد گروهی، موضوعات بسیاری وجود دارد که در این نوشتار تنها به مفهوم اجتهاد گروهی و حجیت آن پرداخته شده است.
Authors
حسن مبینی
فردوسی مشهد
حسین ناصری مقدم
فردوسی مشهد