بررسی تضاد و تناقض در دیوان نظمی تبریزی
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 229
This Paper With 16 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
PLCCONF09_027
تاریخ نمایه سازی: 1 مهر 1402
Abstract:
علی نظمی تبریزی متخلص به نظمی از شاعران معاصری است که هماکنون در قید حیات میباشد، نظمی در شعر خودپیرو سبک عراقی است و قالب غزل در دیوان او بیشترین بسامد را دارد. نظمی در دیوان خود به استفاده از صنایعلفظی و معنوی فراوانی چنگ زده و اشعار خویش را با آرایه های گوناگون مزین ساخته است. تضاد یا تقابل یکی ازصنایع معنوی رایجی است که وی به طور چشمگیر از آن بهره برده است. تضاد همان تناسب منفی بین دو واژه است،دو کلمه وقتی در شعر از لحاظ معنا ضد هم میآیند صنعت تضاد را به وجود می آورند. پژوهش حاضر سعی بر آن داردکه تضادهای بهکار رفته در دیوان نظمی را نخست از لحاظ ساختاری منقسم ساخته و سپس به تحلیل و بررسی آنهابپردازد؛ و جهت روشنتر شدن گونه های تضاد برای خوانندگان، شواهد شعری و نمونه های بسیاری را از دیوان انتخابکرده و ذیل هر نوع تضاد آورده می شود. تناقض یا پاردوکس، هنریترین نوع تضاد محسوب می شود که برای همگانآشناست. از انواع دیگر تضاد میتوان به تضاد معنایی، وجودی، جنسیتی، فعلی، پیشوندی، دوسویه، مجازی و... اشاره کرد.
Keywords:
Authors
هادی رامش
گروه ادبیات و علوم انسانی، دانشکده ادبیات، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان
صابر جمالی
گروه ادبیات و علوم انسانی، دانشکده ادبیات، دانشگاه پیام نور مرکز مراغه