بررسی شیوع آنتی بادی IgG پاروویروس B۱۹ دربیماران هموفیل مراجعه کننده به مرکز بیماری های خاص شیراز
Publish Year: 1383
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 103
This Paper With 5 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_BLOOD-2-3_006
تاریخ نمایه سازی: 26 آبان 1402
Abstract:
چکید ه سابقه و هدف پاروویروس B۱۹ عامل بیماری پنجم (Erythema infectiosum) در بچه ها می باشد. ویروس B۱۹ فاقد غشای لیپیدی است و نسبت به بیشتر عوامل فیزیکوشیمیایی مقاوم می باشد. در بیماران هموفیل که محصولات خونی دریافت می کنند، احتمال انتقال عفونت ویروس زیاد است. این مطالعه به منظور بررسی شیوع آنتی بادی IgG پاروویروس B۱۹ در بیماران هموفیل انجام شده است. مواد وروش ها این پژوهش به صورت مقطعی و توصیفی ا نجام شد . جهت بررسی شیوع آنتی بادی IgG علیه پاروویروس B۱۹ در بیماران هموفیل A یا B یا بیماران فون ویل براند، ۱۸۰ بیمار هموفیل به روش الایزا آزمایش شدند. نتایج به دست آمده با ۴۰۰ نمونه کنترل (اهداکننده خون مذکر و بچه های مذکر) که از نظر سنی با بیماران سازگار بودند، مقایسه گردیدند. اطلاعات جمع آوری شده به وسیله نرم افزار آماری ۱۰/۱۰ SPSS و آزمون آماری کای دو(Chi-square) تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها شیوع آنتی بادی IgG در بیماران هموفیل ۷۴% و در گروه کنترل ۵/۵۶% بود(۰۰۱/۰p< ). بیماران هموفیل که جهت درمان، داروهایی مثل فاکتور هشت متراکم، پلاسمای تازه منجمدشده یارسوب کرایو استفاده می نمودند، (باتوجه به این که محصول قبلا باروش Solvent/Detergent یا با روش پاستوریزاسیون، ویروس زدایی شده) هیچ اختلافی از نظر شیوع آنتی بادی نشان ندادند. نتیجه گیری مشاهدات نشان می دهد که پاروویروس B۱۹ می تواند از طریق محصولات خون متناوبا انتقال یابد. بنابراین روش های ویروس زدایی موجود قادر نیستند مانع از انتقال عفونت B۱۹ شوند. کلمات کلیدی: پاروویروس B۱۹ ، هموفیلی، ویروس زدایی ، محصو ل پلاسمایی
Keywords: