مقاربه لشعر محمد عبدالباری فی ضوء نظریه بیرجیرو؛ قصیده «ما لم تقله زرقاء الیمامه» انموذجا
Publish place: Journal of Arabic Language and Literature، Vol: 15، Issue: 1
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 142
This Paper With 19 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JALL-15-1_004
تاریخ نمایه سازی: 4 آذر 1402
Abstract:
تطورت مناهج دراسه النصوص الشعریه وتحولت بفعل التطور الشامل فی الوعی النقدی المعاصر وصارت العلاقه مع النص الشعری هی العلاقه القائمه علی اساس الجدل والمشاکسه والتلقی المنهجی بغیه الوصول الی المعنی الحقیقی للنص بعد سبر اغواره و تجاوز تضاریسه وهیکلیته الظاهراتیه ومن اهم المناهج حدیثه الظهور، المنهج السیمیائی ویستدعیه الوعی النقدی لاخراجه من حاله الغیاب الی دائره الحضور فی مستوی المعنی والدلاله. ترمی هذه الورقه البحثیه الی معالجه قصیده «ما لم تقله زرقاء الیمامه» فی ضوء السیمیائیه الجدیده التی تاخذ علی عاتقها فک شفرات النص وازاله ما یمثل فجوه ومسافه بین النص والمتلقی ومن اهم الاهداف الاساسیه التی یتوخی الباحثان الوصول الیها، تاسیس الوعی بشعریه هذا الشاعر وفتح الآفاق الجدیده علی الشعر السودانی المعاصر وهکذا دراسه موقف الشاعر من واقع السلوک العربی فی عصر الحداثه وما ینجبه فی المستقبل من الماساه والویلات. تشیر النتائج الی ان هذه القصیده طافحه بالرموز والعلامات. القصیده تزخر بالحضور المعرفی للشخصیات ویستخدم الشاعر الرموز المختلفه للتعبیر عن الوضع الماساوی فی المستقبل وما یجلب الانتباه هو هیمنه التوجه الاستشرافی للشاعر علی القصیده. یکثر الشاعر فیها من الاشارات التی تقود الی المستقبل وخاصه اللازمه التکراریه فی افتتاحیه المقاطع واستخدام الرمز التراثی. تتاتی الفاعلیه الجمالیه للقصیده من الانزیاحات والعلاقات الموسسه علی المفارقه بین الالفاظ والمفردات ونلحظ فی القصیده الفاعلیه العاطفیه المنبعثه من الرموز والاشارات النصیه التی تکتظ بالمعانی والدلالات والفاعلیه الاحالیه تتاتی من المزج بین الحاضر والماضی عبر الترکیز علی حضور الشخصیات التراثیه والدلالات والملامح المتعلقه بها التی یستانسها الوعی الجماعی. نری الفاعلیه الکنائیه فی التمثیل الشعری للواقع العربی المتردی والمحاوله لفضح هذا الواقع المولم والمستقبل السلبی وتعریته من خلال الاستخدام الواعی لطریقه التعبیر الحکمی فی اللغه الشعریه غیر ان القصیده تخرج عن هذا المسار الدلالی ولا تقف حد تجسید الواقع الماساوی والمستقبل المازوم بل تتجه عدسه الکامیرا الشعریه الی المستقبل المنشود والمثالی والذی یتحقق بالوعی والمعرفه والرویه الجدیده بعیدا عن الجهل والتخلف والعقم المعرفی والفکری.
Keywords:
Authors
حسین الیاسی مفرد
مدرس بجامعه لرستان وخریج مرحله الدکتوراه، جامعه طهران، طهران، ایران،
زینب قاسمی اصل
استاذه مساعده فی قسم اللغه العربیه وآدابها، جامعه فرهنکیان، طهران، ایران
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :