الگوهای مصورسازی بررسی دو نگاره از داستان «شاپور نقاش» خسرو و شیرین نظامی
Publish place: Literary Criticism، Vol: 5، Issue: 17
Publish Year: 1391
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 131
This Paper With 18 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_LCQFN-5-17_007
تاریخ نمایه سازی: 9 آذر 1402
Abstract:
نگارگران مضامین مختلفی از متون ادبی را به تصویر میکشیدند. اما تصویرگری اثر ادبی آن گاه جذبه بیشتری پیدا میکرد که نگارگر داستانی را با مضمون هنرمندی یک نقاش به نقش درمی آورد. داستانی که از بیشترین ارتباط با زندگی، علایق و تمایلات نگارگر برخوردار است. چنین مضمونی این سوال را در ذهن مخاطب، و بی تردید در ذهن نگارگر، ایجاد می کند که چه شیوه ای را برای تصویرگری این مضمون باید برگزید؟
در این جستار درصدد هستیم تا ضمن مطرح کردن دو فرضیه، شیوههای مصورسازی داستانی با مضمون هنرمندی یک نقاش را بررسی کنیم. این پژوهش بررسی دو نگاره از میرک با مضمون هنرمندی شاپور نقاش در خسرو و شیرین نظامی را شامل می شود. در این بررسی درپی آنیم تا ضمن تحلیل شیوههای مصورسازی مضمون هنرمندی نقاش، کارکرد و نقش هریک از شیوههای محتمل را نیز تبیین کنیم. همچنین برآنیم تا به الگویی از مصورسازی مضمون هنرمندی نقاش دست یابیم.
Keywords:
Mirak , Behzad school , Illustration , Khosrow va Shirin , Shapur-e naghash , the painter’s story , نگارگری , خسرو و شیرین , میرک , مکتب بهزاد , مصورسازی , شاپور نقاش , داستان نقاش
Authors
فاطمه ماه وان
Ferdowsi university of Mashhad