مقایسه استقامت عضلات کمربند شانه ای در بیماران مبتلا به سندرم گیرافتادگی و افراد سالم

Publish Year: 1390
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 102

This Paper With 8 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

JR_REHA-12-2_009

تاریخ نمایه سازی: 25 آذر 1402

Abstract:

هدف: تغییرات خفیف در عملکرد و هماهنگی عضلات کتف و گلنوهومرال می تواند منتهی به اختلال مفصل شانه گردد. سندرم گیرافتادگی به عنوان شایعترین علت درد شانه گزارش شده است. هدف از این مطالعه بررسی استقامت عضلات مجموعه شانه دربیماران مبتلا به سندرم گیرافتادگی بوده است.  روش بررسی: با استفاده از نمونه گیری غیراحتمالی ساده ۱۵ بیمار مبتلا به سندرم گیرافتادگی شانه با میانگین سنی ۴۵٫۳۰ سال و ۱۵ فرد سالم (سن ۴۵/۸۰ سال) طی یک مطالعه موردی-شاهدی مورد مقایسه قرار گرفتند. استقامت عضلات گلنوهومرال و اسکاپولوتوراسیک با استفاده از یک دینامومتر دستی مورد بررسی قرار گرفت. از آنالیز آماری تی مستقل برای مقایسه گروهها استفاده گردید. یافته ها: در مقایسه با افراد سالم بیماران مبتلا به سندرم گیرافتادگی دارای استقامت کمتری در عضلات مسئول حرکات چرخش به خارج(۰/۰۲=P)، اسکاپشن (۰/۰۰۱>P) و عضلات چرخاننده کتف به بالا بودند(۰/۰۵=P). در بیماران مبتلا به سندرم گیرافتادگی نسبت استقامت عضلات چرخاننده به خارج به استقامت عضلات چرخاننده به داخل به طور معناداری کمتر از گروه کنترل بود(۰/۰۰۱> P). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه کاهش استقامت عضلات روتیتور کاف و چرخاننده های به سمت بالای کتف را در بیماران مبتلا به سندرم گیرافتادگی نشان می دهد. بنابراین استقامت عضلانی باید در برنامه ارزیابی و درمان فیزیوتراپی این بیماران در نظر گرفته شود.

Authors

Afsoun Nodehi-Moghadam

University of Social Welfare & Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran.

Ismaiel Ebrahimi

Tehran University of Medical Sciences,Rehabilitation Faculty, Iran

Mahyar Salavati

University of Social Welfare & Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran

Zahra Mohammadi

University of Social Welfare & Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran