بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر دلبستگی (تراپلی) بر بهبود رابطه والد-کودک، کاهش مشکلات درون سازی شده و بهبود هوش هیجانی کودکان مبتلا به اختلالات اضطرابی
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 166
This Paper With 29 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JRPE-6-65_003
تاریخ نمایه سازی: 30 دی 1402
Abstract:
هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر دلبستگی (تراپلی) بر بهبود رابطه والد-کودک، کاهش مشکلات درون سازی شده و بهبود هوش هیجانی کودکان مبتلا به اختلالات اضطرابی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کودکان مبتلا به اختلالات اضطرابی (بر اساس مصاحبه بالینی SCID و نمره اضطراب مقیاس اسپنس، ۲۰۰۱) مراجعهکننده به فرهنگسرای کودک و آینده شهر مشهد در سال ۱۴۰۲ بود. از میان جامعه آماری با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و براساس نمره برش پرسشنامه رابطه والد- فرزندی (راس، ۱۹۹۸)، سیاهه رفتاری کودک آخنباخ- نسخه والدین (آخنباخ و رسکولار، ۲۰۰۷)، پرسشنامه هوش هیجانی (کجباف نژاد، ۱۳۹۳) در غربالگری اولیه، ۳۰ نفر که دارای ملاک های ورود و خروج بودند نمونه آماری را تشکیل دادند. این ۳۰ نفر به طور تصادفی در ۲ گروه ۱۵ نفره آزمایش و کنترل گزینش شدند که گروه آزمایش، درمان مبتنی بر دلبستگی (تراپلی) را دریافت کرد و گروه کنترل در لیست انتظار قرار گرفت. به منظور توصیف داده های پژوهش از شاخص های آمار توصیفی مانند میانگین و واریانس و برای تحلیل از شاخص های آمار استنباطی مانند تحلیل کوواریانس و نرم افزار SPSS-۲۲ استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که درمان مبتنی بر دلبستگی (تراپلی) به طور معناداری منجر به بهبود رابطه والد-کودک (پذیرش فرزند، حمایت بیش از حد، سهل گیری افراطی، طرد فرزند)، افزایش هوش هیجانی (ادراک و ابراز، ارزیابی، تنظیم هیجان) و کاهش مشکلات درون سازی شده (گوشه گیری، جسمانی، اضطراب) کودکان مبتلا به اختلالات اضطرابی می شود (۰۱/۰ p<). درنتیجه می-توان گفت درمان مبتنی بر دلبستگی (تراپلی) رویکرد مناسبی جهت بهبود رابطه والد-کودک، کاهش مشکلات درون سازی شده و بهبود هوش هیجانی کودکان مبتلا به اختلالات اضطرابی می باشد.
Keywords:
درمان مبتنی بر دلبستگی (تراپلی) , رابطه والد-کودک , مشکلات درون سازی شده , هوش هیجانی , اختلالات اضطرابی.
Authors
زهرا اشرفی اسکوئی
کارشناسی ارشد روان شناسی بالنی، موسسه آموزش عالی حکیم طوس، مشهد، ایران
زهرا علیزاده بیرجندی
استادیار دانشگاه امام رضا، مشهد، ایران (نویسنده مسئول)
سکینه سلطانی کوهبنانی
استادیار گروه روان شناسی مشاوره و تربیتی دانشگاه فردوسی مشهد، ایران