پاسخ سطوح پلاسمایی آیریزین، فولیستاتین و شاخص مقاومت انسولینی به دو نوع تمرین تناوبی با شدت بالا در مردان دارای اضافه وزن
Publish place: Sport and Exercise Physiology، Vol: 16، Issue: 4
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 111
This Paper With 13 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_OEPPA-16-4_004
تاریخ نمایه سازی: 8 بهمن 1402
Abstract:
زمینه و هدف: آیریزین یک هورمون تحریک شده در اثر فعالیت ورزشی است که بر بافت چربی سفید و بافت چربی قهوه ای اثر گذار است. بر اساس مطالعات انجام شده فعالیت بدنی ضمن افزایش بیان پروتئین هایی مثل فولیستاتین با افزایش مصرف انرژی سبب کاهش وزن می گردد و از این طریق بر شاخص مقاومت بر انسولین تاثیر دارد. هدف پژوهش حاضر بررسی پاسخ سطوح پلاسمایی آیریزین، فولیستاتین و شاخص مقاومت انسولینی به دو نوع تمرین تناوبی با شدت بالا در مردان دارای اضافه وزن بود.مواد و روشها: ۳۳ مرد دارای اضافه وزن (میانگین سنی ۱۱/۲±۹/۲۲ سال، وزن ۱/۶±۴۵/۸۲ کیلوگرم، شاخص توده بدنی ۲۲/۱±۷/۲۶ کیلوگرم بر مترمربع) که توانایی شرکت منظم در فعالیت های بدنی را داشتند به صورت داوطلبانه در پژوهش حاضر شرکت کردند. آزمودنی ها به طور تصادفی ساده به سه گروه تمرین تناوبی شدید ۳۰ ثانیه (HIIT-۳۰)، تمرین تناوبی شدید ۶۰ ثانیه (HIIT-۶۰) و کنترل تقسیم شدند. پروتکل تمرینی به مدت ۸ هفته، هر هفته ۳ جلسه اجرا شد. برنامه گروه HIIT-۳۰ شامل ۸ وهله ۳۰ ثانیهای دویدن با شدت ۸۰ تا ۹۰ درصد ضربان قلب بیشینه با استراحت ۲ دقیقهای در چهار هفته اول، ۱۰ وهله در هفته پنجم و ششم و ۱۲ وهله در هفته هفتم و هشتم بود. برنامه تمرین گروه HIIT-۶۰ شامل ۴ وهله ۶۰ ثانیهای دویدن با شدت ۸۰ تا ۹۰ درصد ضربان بیشینه با استراحت ۴ دقیقهای در چهار هفته اول بود. به منظور رعایت اصل اضافه بار در هفته پنجم و ششم یک وهله و در هفته هفتم و هشتم یک وهله دیگر اضافه شد. در مدت اجرای پژوهش، گروه کنترل برنامه ورزشی منظمی نداشتند. نمونه های خونی برای اندازهگیری آیریزین، فولیستاتین به روش الایزا و تعیین شاخص مقاومت به انسولین گرفته شدند. برای مقایسه میانگین پارامترها از تحلیل واریانس یک طرفه و t زوجی در سطح ۰۵/۰P≤ استفاده گردید.نتایج: ارزیابی درون گروهی دادهها نشان داد که بین پیشآزمون و پسآزمون گروه تمرینات HIIT-۳۰ و گروه تمرینات HIIT-۶۰ در متغیرهای آیریزین و فولیستاتین، تفاوت معناداری وجود دارد (۰۵/۰P<). تحلیل واریانس یک طرفه نشان داد که تمرینات HIIT-۳۰ و HIIT-۶۰ منجر به افزایش معنادار در مقادیر آیریزین (۰۵/۰P<) و فولیستاتین (۰۵/۰P<) و کاهش معنادار شاخص مقاومت به انسولین (۰۵/۰P<) شد. مقایسه تغییرات بین گروهی نشان داد که بین گروه تمرینات HIIT-۳۰ و گروه تمرینات HIIT-۶۰ از نظر تاثیر بر متغیرهای تحقیق، تفاوت معناداری وجود ندارد.نتیجهگیری: بر اساس نتایج این پژوهش می توان نتیجه گرفت که دو شیوه تمرین تناوبی شدید ۳۰ و ۶۰ ثانیه ای می تواند از طریق افزایش سطوح آیریزین و فولیستاتین ضمن کاهش اضافه وزن و درمان چاقی باعث بهبود شاخص مقاومت به انسولین در مردان دارای اضافه وزن گردد.
Keywords:
Authors
داور رضایی منش
گروه عمومی و علوم پایه، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران