نبرد فرم ها در کنوانسیون بیع بین المللی کالا با مطالعه در حقوق ایران
Publish place: Comparative law Research Quarterly، Vol: 16، Issue: 3
Publish Year: 1391
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 120
This Paper With 22 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_CLRM-16-3_001
تاریخ نمایه سازی: 7 اسفند 1402
Abstract:
چکیده
امروزه گسترش رو به تزاید روابط تجاری در عرصه بین المللی و عدم امکان بررسی تمامی اجزا و شروط موجود در هر قرارداد، معامله کنندگان را ناگزیر از تهیه فرم های یکسانی کرده است که دربردارنده شروط و قیود قراردادی است. استفاده از فرم های مزبور زمانی ایجاد مشکل می کند که طرفین بدون توجه به تعارض شروط مندرج در فرم ها، قرارداد را اجرا کنند. در چنین وضعیتی این پرسش مطرح می شود که آیا می توان قرارداد را تشکیل یافته قلمداد کرد؟ و در فرض مثبت بودن پاسخ، قرارداد بر مبنای قیود و شروط کدام یک از فرم ها منعقد شده است؟ درخصوص این پدیده که به نبرد فرم ها معروف شده است کنوانسیون بیع بین المللی کالا مقرره صریحی ندارد. مفسران هم در این باره که آیا می توان از مقررات آن حکم این مساله را استنباط کرد اتفاق نظر ندارند. در حقوق ایران نیز قانونگذار در این باره ساکت است. به نظر می رسد که با توجه به عدم پذیرش قبول مغایر به عنوان یک ایجاب جدید و متقابل و عدم تشکیل قرارداد، اصولا بحث درباره تعیین این که کدام یک از فرم ها مشخص کننده شروط حاکم بر قرارداد است موضوعا منتفی است. بالطبع در این صورت روابط طرفین براساس قواعد عمومی قراردادهاراجع به معاملات فاسد قابل تحلیل خواهد بود.
* نویسنده مسوول مقاله: Email: mb.parsapour@gmail.com
Keywords:
Non-conforming acceptance , Battle of forms , Last shot rule , Mirror image rule , Knock-out rule , واژگان کلیدی: قبولی مغایر , نبرد فرم ها , قاعده شلیک نهایی , قاعده تصویر آینه , قاعده دور انداختن
Authors
محمد باقر پارسا پور۱
۱. Assistant professor, Faculty of Law, Qom University, Tehran, Iran
وحید فقیهی محمدی ۲
۲. Master of Private Law, Qom University, Qom, Iran