تحلیل و رتبه بندی معیارهای موثر بر ریسک های زیست محیطی در فاز ساختمانی با استفاده از روش ANP و روش دیمتل فازی
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 81
This Paper With 15 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICRSIE08_029
تاریخ نمایه سازی: 18 فروردین 1403
Abstract:
ارزیابی ریسک محیط زیستی زیر مجموعه مدیریت ریسک محیط زیستی، یکی از ملاحظاتی است که موازی و مکمل با ارزیابی اثرات
توسعه بر محیط زیست به صورت کمی، گویای بیان شدت و احتمال آن است. بر این اساس تجزیه و تحلیل ریسک های زیست محیطی در
کارگاه های بزرگ ساختمانی، گامی اصلی و کلیدی برای دستیابی به سطوح پایداری محیط زیست بوده و پایه و اساس مدیریت آسیب زدا
در ساخت و ساز است. برای رتبه بندی معیارهای موثر بر ریسکهای زیست محیطی در فاز ساختمانی با استفاده از روش ANP و روش
دیمتل فازی (مطالعه موردی در شهر ورامین) انجام شده است با استفاده از ابزارهای پرسشنامه و مصاحبه با اتخاذ رویکرد توصیفی
پیمایشی انجام گرفته است در این پزوهش با مرور ادبیات پژوهش و مصاحبه با خبرگان یک سری از معیارها زیر معیارها مرتبط با
ریسک های زیست محیطی در فاز ساختمانی تعیین شد با استفاده از مطالعه ادبیات موضوع معیارهای مرتبط در رتبه بندی ریسک های
زیست محیطی در بخش ساخت و ساز و ارائه راهکار جهت بهبود مدیریت این ریسک ها در پروژه های در حال ساخت شناسایی شده
است. سپس رتبه بندی متناسب پروژه را نیز کسب نموده اند تعدادی از معیارها وزیرمعیارها حذف گردید که در نهایت شش معیار اصلی و
بیست و پنج معیار فرعی (۲۵ زیر معیار) به دست آمد،.جهت اجرای تکنیک دیمتل فازی پرسشنامه نظرخواهی از خبرگان، طراحی و میان
آنها توزیع شد. در این پرسشنامه از خبرگان خواسته شد میزان اهمیت هریک از معیارها را مشخص نمایند. درجه اهمیت در پرسشنامه
در طیفی هفت گزینهای منعکس شده است . از بین تعداد ۲۵ معیار ۱۰ معیار با استفاده از روش دلفی ناب سازی شده و برای ورود به
مراحل بعد تحلیل انتخاب شدند برای تعیین روابط همبستگی بین معیارهااز تکنیک دیمتل فازی استفاده شد و سپس وزن دهی به
معیارها با استفاده از روش ANP که در آن معیارها باهم مقایسه زوجی شدند انجام گردید. و درنهایت معیارهای مربوطه رتبه بندی شدند
و تاثیر آنها بر عوامل مشخص.
Keywords:
Authors
رضا محمدبیگ
کارشناس ارشد مهندسی عمران (مدیریت ساخت) دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم وتحقیقات
هانی اربابی
استادیار گروه مدیریت پروژه و ساخت دانشکده هنر دانشگاه تربیت مدرس
مریم محمدی
کارشناس ارشد مهندسی صنایع (مدیریت سیستم) دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین