نمودهای بافتی - متاسوماتیسم در گرانیتوئیدهای مهرآباد
Publish place: The 42st National Geosciences Congress
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 73
This Paper With 7 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
GSI42_056
تاریخ نمایه سازی: 3 اردیبهشت 1403
Abstract:
گرانیتوئید مهرآباد به سن بعد از ائوسن ، در جنوب شرق اردستان و در ایران مرکزی واقع شده است . گرانیتوئید مهرآباد دارای ترکیب گرانیت گرانودیوریت تا تونالیت و دیوریت و کوارتزمونزودیوریت تغییر می کند. این توده با سن جوانتر از ائوسن در سنگ های آتشفشانی و سنگ های آذرآواری ائوسن منطقه ، تزریق شده است . سنگ های این منطقه از کالک آلکالن تا متاالومین و کمی پرآلومین و بر اساس مواد تشکیل دهنده جز گرانیتوئیدهای نوع I محسوب می شوند. تکاپوهای پایانی توده نفوذی گرانودیوریتی تا میکرودیوریتی که بعد از ائوسن رخ داده است سبب شده تا سنگهای آتشفشانی ائوسن دچار دگرسانی گرمایی شده و در اثر این پدیده سنگهای مزبور به رنگ های سفید، زرد تا صورتی نمایان هستند و به مجموعه ای برشی سیلسی - آرژیلیتی تبدیل شدهاند. این مجموعه با کانی های کوارتز، آلکالی فلدسپار ، پلاژیوکلاز، اوژیت ، تورمالین ، آمفیبول، اسفن (تیتانیت )، اورالیت ، زیرکن و اپیدوت مشخص می شود. شواهد پتروگرافی حاکی از پیدایش آدولاریا در واپسین لحظه شکل گیری گرانیتوئید منطقه به طریق رگه ای است . برخی نمودهای بافتی -متاسوماتیسم در گرانیتوئیدهای منطقه شامل رگچه های آلکالی فلدسپار تاخیری در دانه های کوارتز، بافت برشی در کوارتزها، جانشینی بخشی کوارتز در امتداد سطوح ماکل پلاژیوکلاز با حفظ قالب ماکل ، جانشینی بخشی پلاژیوکلاز توسط پتاسیم فلدسپار از حاشیه و هم رشدی گلبولی کوارتز در آلکالی فلدسپار می باشد.
Keywords:
Authors
محمدعلی مکی زاده
گروه زمین شناسی دانشکده علوم دانشگاه اصفهان
فریماه آیتی
گروه زمین شناسی دانشگاه پیام نورتهران ایران
مجتبی امینی
گروه زمین شناسی دانشکده علوم دانشگاه اصفهان