تبیینی بر مصادیق و مولفه های تاب آوری در نامه ی سی و یکم نهج البلاغه
Publish Year: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 72
نسخه کامل این Paper ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_ESBAM-3-2_002
تاریخ نمایه سازی: 30 اردیبهشت 1403
Abstract:
هدف: هدف از مقاله ی حاضر تبیین مولفه های اساسی تاب آوری در نامه ی سی و یکم نهج البلاغه و بهره مندی از توصیه های تربیتی حضرت علی (ع) در جهت ارتقای مهارت های تاب آوری بود. تاب آوری توانایی برخورد درست با وقایع و رویداد های تنش زای زندگی و استفاده از موانع و مشکلات در راستای افزایش توانمندی ها محسوب می شود. روش کار: این پژوهش در زمره ی پژوهش های کتابخانه ای قرار می گیرد و با مراجعه به کتب و منابع معتبر و با استفاده از روش تحلیل محتوا، به شیوه توصیفی- تحلیلی انجام شده است. نتایج: معنویت، دور اندیشی و آینده نگری، برخورداری از منبع کنترل درونی، امید و خوش بینی، تعامل و همدلی، شناخت و بهره گیری از تجارب، مولفه هایی هستند که در نامه ی سی و یکم مورد تبیین قرار گرفتند و مصادیق مرتبط با آن ها از بخش های مختلف نامه استخراج شده است. نتیجه گیری: نتیجه گیری کلی پژوهش نشان داد که بر اساس یافته های به دست آمده، تامل در توصیه های تربیتی حضرت علی (ع) در این نامه و به کارگیری آن ها، در افزایش مهارت های تاب آوری و به فعلیت رساندن این ظرفیت درونی جهت رویارویی با موانع و سختی ها تاثیر گذار است.
Keywords:
Authors
محمد جواد نصر اصفهانی
دانشجوی کارشناسی رشته آموزش ابتدایی، پردیس شهید باهنر اصفهان (دانشگاه فرهنگیان)
فاطمه نصر اصفهانی
دانشجوی کارشناسی رشته آموزش ابتدایی، پردیس حضرت فاطمه زهرا س (دانشگاه فرهنگیان)
ایرج علی اکبری
دکتری فلسفه تعلیم و تربیت. مدرس دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)