ارتقاء شاخص های حکمروایی خوب شهری با استفاده از رویکرد خانه شهروند در گناوه و تعمیم به شهر های زیر ۱۰۰ هزار نفر جمعیت

در شهر گناوه، به دلیل نبود الگوی حکمروایی مطلوب شهری، اکثر برنامه ها از بالا به پایین بوده و موجب عدم مطلوبیت برنامه ها و طرح های شهری می شود. هدف این پژوهش، ارتقاء شاخص های حکمروایی خوب شهری از طریق تبیین مدل و رویکرد خانه شهروند در گناوه و تعمیم آن به شهر های زیر ۱۰۰ هزار نفر جمعیت است. در ابتدا شاخص های هشتگانه مشارکت، کارایی و اثربخشی، ثبات سیاسی، دسترسی و اطلاعات، عدالت اجتماعی، مسئولیت پذیری، اجتماع محوری و قانون مندی به روش تحلیلی- ترکیبی و به صورت کمی- کیفی مورد بررسی و سنجش قرار گرفت و سپس مدل و رویکرد ارائه شده است. داده های پژوهش از طریق روش کتابخانه ای و میدانی گردآوری شده است. جامعه آماری مد نظر حدود ۳۴۲۸۶ نفر و حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران، تعداد ۳۸۴ تعیین گردید. شاخص های حکمروایی خوب شهری با استفاده از مدل و تکنیک های برنامه ریزی شامل TOPSIS، Vikor به صورت فازی تحلیل شدند. یافته های تحقیق و نتایج آزمون های تحلیلی نشان می دهد شاخص های موردبررسی در وضعیت نامطلوبی قرار دارند و نیاز به بهبود سطح کیفی شاخص ها در محلات شهر گناوه دیده می شود، چرا که نتایج رتبه بندی محلات حاکی از تفاوت سطح حکمروایی در محلات است. در پایان رویکرد خانه شهروند متناسب باشرایط گناوه ارائه گردید تا پس از اعمال در شهر گناوه در شهر های با جمعیتی کم تر از ۱۰۰ هزار نفر تعمیم یابد.

Keywords:

حکمروایی خوب شهری , ارتقاء کیفیت شهری , رویکرد خانه شهروند , شهر گناوه