اثر تمرین هوازی بر مولکول محلول چسبان سلول های عروق و شاخص مقاومت انسولین در زنان مبتلا به دیابت نوع ۲

Publish Year: 1392
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 33

This Paper With 11 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JMEG-3-1_003

تاریخ نمایه سازی: 31 خرداد 1403

Abstract:

چکیده هدف: اختلال آندوتلیال به عنوان یک رویداد کلیدی در پیشرفت و توسعه آترواسکلروزیس در نظر گرفته شده است. از طرف دیگر بیماری دیابت نیز با اختلال آندوتلیال همراه است. از میان عامل های اختلال آندوتلیال می توان به مولکول چسبان سلول های عروق اشاره کنیم. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرین هوازی بر مولکول محلول چسبان سلول های عروق و شاخص مقاومت انسولین در زنان مبتلا به دیابت نوع ۲ است. روش پژوهش: ۱۶ نفر زن مبتلا به دیابت نوع ۲ (سن ۸۷/۷±۸۱/۵۰ سال، وزن ۲۷/۱۵±۸۲/۷۵ کیلوگرم) به طور تصادفی در ۲ گروه هوازی (۱۱نفر) و کنترل (۵ نفر) قرار گرفتند. گروه هوازی به مدت ۸ هفته، ۳ جلسه در هفته و هر جلسه ۶۰۴۵ دقیقه با شدت ۶۰% HRR به فعالیت پرداختند. نمونه های خون جهت اندازه گیری سطوح سرمی VCAM۱ و انسولین در ۲ مرحله، پیش آزمون و پس آزمون پس از ۱۲۱۰ ساعت ناشتایی تهیه شد. برای بررسی نتایج از آزمون های t مستقل و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که بین گروه هوازی و کنترل تفاوت معنی داری در سطوح سرمی VCAM۱ مشاهده شد (۰۵/۰P≤). همچنین بین سطوح سرمی VCAM۱ با مقاومت انسولین به دنبال تمرینات هوازی ارتباط وجود دارد (۷۲۹/۰=r). نتیجه گیری: هشت هفته تمرین هوازی احتمالا می تواند باعث کاهش مولکول چسبان سلول های عروقی شده و این کاهش با مقاومت انسولینی رابطه مستقیمی دارد. کاهش مقاومت انسولین به همراه کاهش مولکول چسبان احتمالا باعث کاهش بیماری های قلبیعروقی در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲ می شود. واژگان کلیدی: تمرین هوازی، مولکول چسبان سلول های عروقی، شاخص مقاومت انسولین

Keywords:

تمرین هوازی , مولکول چسبان سلول های عروقی , شاخص مقاومت انسولین