پیش بینی عملکرد خانواده بر اساس نیرومندی ایگو با واسطه گری انعطاف پذیری روان شناختی

هدف از پژوهش حاضر پیش بینی عملکرد خانواده بر اساس نیرومندی ایگو با واسطه گری انعطاف پذیری روان شناختی بود. پژوهش حاضر به لحاظ هدف از نوع پژوهش های بنیادین و به لحاظ روش، از نوع پژوهش های توصیفی و همبستگی است. در این پژوهش عملکرد خانواده به عنوان متغیر ملاک و قدریت ایگو به عنوان متغیرهای پیش بین در نظر گرفته شده است و انعطاف پذیری روان شناختی نقش میانجی بین آن ها را داشت. با لحاظ به این روش پژوهش همبستگی از نوع مدل یابی معادلات ساختاری است. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی زنان متاهل و دانشجو در دانشگاه علامه طباطبائی می باشد که در نیم سال دوم سال تحصیلی ۹۸-۹۹ در دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی مشغول به تحصیل بوده اند. نمونه حاضر به صورت تصادفی خوشه ای چندگانه (با توجه به اخد لیست کلیه رشته ها از آموزش دانشکده) انتخاب شدند. با توجه به این که برای هر متغیر پیش بین ۵۰ نفر به عنوان کمینه نمونه درنظر گرفته می شود، ۱۵۰ نفر مکفی به نظر می رسید که با در نظر گرفتن احتمال وجود پرسشنامه های با ملاک های خروج، ۳۵۰ پرسشنامه توزیع گردید که در پایان ۳۳۴ پرسشنامه ها تکمیل شد. نتایج تحلیل داده ها نشان داد که انعطاف پذیری شناختی به عنوان متغیر میانجی در رابطه با تیرومندی ایگو عمل می کند و موجب افزایش اثر متغیرها بر عملکرد خانواده می شوند.

Keywords:

عملکرد خانواده , نیرومندی ایگو , انعطاف پذیری روان شناختی , پیش بینی.