صادرات و قاچاق نفت و فرآوردههای نفتی ایران به افغانستان در دوره پهلوی دوم (۱۳۲۰ - ۱۳۵۷ش)
Publish place: Journal of Great Khorasan، Vol: 7، Issue: 22
Publish Year: 1395
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 35
This Paper With 13 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JPRESS-7-22_006
تاریخ نمایه سازی: 31 تیر 1403
Abstract:
دو کشور ایران و افغانستان بعد از پایان جنگ جهانی دوم، به ترتیب، به بلوکهای غرب و شرق گرایش پیدا کردند، اما افغانستان با آغاز دهه ۱۳۴۰ش/ ۱۹۶۰م، به دلایل دوری از دریا، به صرفه نبودن روابط اقتصادی با شوروی و دوری راهها، شرایط نامطلوب اقتصادی، به ویژه بعد از جنگ جهانی و اختلاف با کشور پاکستان، به برقراری روابط اقتصادی با ایران گرایش پیدا کرد و هیئتهایی را به این منظور راهی ایران کرد. افغانستان از خرداد ۱۳۲۷ش/ ژوئن ۱۹۴۸م واردات نفت و فرآوردههای آن را از ایران آغاز کرد، اما از سال ۱۳۳۵ش/ ۱۹۵۶م با شروع پلانهای اقتصادی، نیاز بیشتری به این محصول پیدا کرد و هر چند موافقتنامههایی در این زمینه، بین دو کشور منعقد شد، اما ارزش بالای این محصول در افغانستان، باعث گسترش قاچاق آن، در شهرهای شرقی و شمال شرقی استان خراسان شد. این مقاله با روش توصیفی - تحلیلی، و با تکیه بر اسناد مرکز اسناد و تاریخ دیپلماسی وزارت خارجه و سازمان اسناد ملی، سعی در روشن کردن این مساله دارد که چگونه بهبود روابط اقتصادی بین دو کشور، منجر به انعقاد موافقتنامههای نفتی و بازرگانی با تاکید بر صادرات نفت و فرآوردهای آن و گسترش قاچاق این محصول در شرق ایران، به ویژه در استان خراسان شد.
Authors
مظهر ادوای
دانشجور دکتری تاریخ ایران اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد