بررسی ترکیب ایزوتوپ های دوتریم و اکسیژن ۱۸ بارش و تعیین خط آب جوی محلی در بخشی از محدوده زاگرس میانی (زردکوه بختیاری)
Publish place: Iranian Water Researches Journal، Vol: 18، Issue: 1
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 37
This Paper With 12 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JWAI-18-1_008
تاریخ نمایه سازی: 9 مرداد 1403
Abstract:
تهیه خط ایزوتوپی آب جوی محلی و معادله آن در یک منطقه در تعیین منشا توده هوایی تاثیرگذار بر منطقه کاربرد دارد و به عنوان اساس و مبنایی برای مطالعه دقیق تر منابع آبی به کار گرفته می شود. بر اساس مطالعات صورت گرفته در این پژوهش برای نخستین بار خط آب جوی در منطقه زاگرس میانی به صورت رابطه =۷.۲۷ δ۱۸O+۱۲.۸۰ δD با همبستگی ۹۲ درصد تعیین گردید، که این خط ایزوتوپی بارش برای تمامی مطالعات ایزوتوپی در این گستره در آینده کاربرد خواهد داشت. همچنین در این مطالعه رابطه بین تغییر در ترکیب مقادیر ایزوتوپی با تغییر ارتفاع، دما مقدار بارش، دوتریوم مازاد و هدایت الکتریکی مشخص گردید. به طوریکه به ازای هر ۱۰۰ متر افزایش ارتفاع، به ترتیب ۰.۴۹ و ۲.۱۶ پرمیل کاهش در مقدار اکسیژن ۱۸ و دوتریوم نمونه های بارش وجود دارد. با هر ۵ درجه سانتی گراد افزایش دما به ترتیب حدود ۰.۹ و ۴.۰ پرمیل افزایش در مقدار ایزوتوپ های اکسیژن ۱۸ و دوتریوم نشان داده شده است. علاوه بر این به ازای هر ۲۰ میلی متر افزایش بارش حدود ۱.۳ پرمیل اکسیژن ۱۸ و حدود ۱۰.۱ پرمیل دوتریوم نمونه های بارش کاهش پیدا می کند. افزایش مقدار دوتریوم مازاد و کاهش مقادیر ایزوتوپی δ۱۸O و δD بارش در محدوده مطالعاتی نیز نشان دهنده منشا مدیترانه ای توده های هوا می باشد. همچنین مقدار هدایت الکتریکی نمونه های بارش با مقدار ایزوتوپ های اکسیژن ۱۸ و دوتریوم این نمونه ها رابطه مستقیم دارد، به طوریکه با افزایش ۲۰ میکروزیمنس بر سانتی متر هدایت الکتریکی، به ترتیب حدود ۱.۴۵ و ۹.۴۰ پرمیل مقادیر ایزتوپ های اکسیژن ۱۸ و دوتریوم نمونه های بارش نیز افزایش می یابد.
Keywords:
Authors
حسین عابدیان
شرکت مهندسین مشاور زایندآب
عطیه مجیری
شرکت مهندسین مشاور زایندآب