بررسی نقش تخیل در بازیگر درون و شکلگیری رفتار برون
Publish place: The 6th international conference on jurisprudence, law, advocacy and social sciences in the horizon of Iran 1404
Publish Year: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 48
This Paper With 9 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
LSPCONF06_028
تاریخ نمایه سازی: 17 مرداد 1403
Abstract:
در هنر تئاتر کار تخیل تربیت و تسلط بر روان است و در این مورد با سایر فعالیت های هنری مربوط به درون انسان تفاوتی ندارد. تخیل بخش جدایی ناپذیر در رفتار اجتماعی انسان است، اما سوال اصلی این است که منشاء شکل گیری تخیل کجاست؟ و چگونه می توان موجب رشد آن شد؟ کاری که بازیگران روی صحنه انجام می دهند در زندگی روزمره افراد مختلف قابل مشاهده است، ا ما برای مشارکت نیاز به خلق درام است و این بدان معناست که بازیگر ابتدا باید هوشیاری داشته باشد و ذهنی ساده برای تفسیر یک نقش پرورش دهد، درست مثل یک وکیل زمانی که پرونده ی موکل خود را قبول می کند و به کنکاش مسائل می پردازد تا بتواند به خوبی مشکلات را حل و فصل کند. در بسیاری از موارد نقش بازیگر به دلیل تصنعی بودن حرکات احساسات بازیگر برای مخاطب قابل باور نیست که این امر ناشی از رشد نکردن ذهن بازیگر و عدم درک عمیق از نقش محوله است. این امر منجر به عدم تعامل موثر با سایر بازیگران، محل صحنه و در نهایت با خود مخاطب می شود. تخیل بخشی از ذهن است که از ایده ها و تجربیات ذهن پشتیبانی می کند و آن را توسعه می دهد. در فرآیند تخیل، می توان با گسترش دامنه ی تجربیات و مشاهدات خود، درون خود را مستغنی ساخت و در رفتار بیرونی قدرتمند عمل کرد. تاثیر تخیل بازیگر بر نقش و روند شکل گیری آن کارکردهای مختلفی دارد که مهمترین آن کارکرد انتقالی آن معنی ادراک وقایع خیالی نمایش است عنصری که به نظر می رسد بسیار نقش کلیدی در خلق و نوآوری هنری دارد اما از آنجایی که تخیل جنبه مادی ندارد، بسیار بحث برانگیز و قابل تامل است. این پژوهش با روش تحقیق کتابخانه ای و با توجه و بررسی دیگر منابع موجود به صورت توصیفی- تحلیلی این مبحث را مطرح می کند.
Authors
مهدی نقاشیان
موسسه آموزش عالی لامعی گرگانی