بررسی راهکارهای افزایش بهره وری در آموزش و پرورش با رویکرد انگیزشی
Publish Year: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 26
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MAECONEF01_362
تاریخ نمایه سازی: 24 مرداد 1403
Abstract:
انگیزش به عنوان یک فرآیند روانی برای انجام کار در نظر گرفته می شود که علاوه بر پاداش یا مجازات، عاملی برای تحریک افراد در دستیابی به هدف می باشد، محققان دریافتند که گاهی اوقات تاثیر عوامل داخلی در انجام وظایف بیشتر از عوامل خارجی است. یکی از زیر بنایی ترین نهادهای تمامی جوامع بشری پس از خانواده، آموزش و پرورش است.هر ساله منابع انسانی و مالی بسیار عظیمی برای تعلیم و تربیت دانش آموزان مورد استفاده قرار می گیرد.اینکه دانش آموزان آگاهی ها و توانمندیهای ضروری برای زندگی اجتماعی را بیاموزند و در رشد و اعتلای جامعه خود موثر باشند، از مهمترین چالشهای گریبان گیر نظامهای آموزشی دنیا ، بخصوص نظام آموزشی کشور ماست. در دستگاه آموزش و پرورش که هدف آن تربیت و تعلیم نسل آینده است و به جهتی در فراهم سازی نیروی کار آموزش دیده نیز عمل می نماید، عناصر و عوامل چندی تاثیرگذار و نقش آفرین هستند. آموزش دادن به کارکنان در زمینه های مختلف می تواند موجب افزایش کارایی، بهره وری و رضایت شغلی افراد شود. بهره وری تلاشی برای زندگی بهتر افراد جامعه و فلسفه و دیدگاهی مبتنی بر استراتژی بهبود مهم-ترین هدف سازمان را تشکیل می دهد که اگر با رویکرد مثبت نگری همراه شود، می تواند منجر به بهبود بهره وری در سازمان شود و موجب می شود نیروی انسانی بهتر فکر کند بیندیشد بیافریند نوآوری کند و نگرش سیستمی پیدا کند. جهت دستیابی به این مهم پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روانشناسی مثبت نگر بر افزایش بهره وری در آموزش و پرورش انجام شد. آموزش و پرورش، کلید فتح آینده است و از دیر باز انتظار از آموزش و پرورش آن بوده که انسان های فردا را تربیت کند و نسل امروز را برای زندگی در جامعه ی فردا آماده سازد. بنابراین ضرورت دارد برنامه ریزان و سیاست گذاران آموزشی، معلمان و مسوولان آموزش و پرورش، الزامات و مقتضیات زندگی فردا را بشناسند تا بتوانند دانش و بینش لازم را در کودکان و جوانان برای فعالیت در جامعه فردا پرورش دهند . در راستای این سیاست، شناسایی ویژگی های آموزش و پرورش کارآ و اثر بخش از اهمیت خاصی برخوردار است.
Keywords:
Authors
لیلا رضیئی
کارشناسی حسابداری، دانشگاه آزاد واحد مرکز پیچ شمرون ، اداره آموزش و پرورش استان تهران، شهرستان شهر ری
نسیم ذوالفقاری
کارشناسی حسابداری، دانشگاه آزاد واحد مرکز سمنان، اداره آموزش و پرورش استان تهران، شهرستان شهر ری
سارا جمشیدی
کارشناسی حسابداری، دانشگاه غیرانتفاعی باختر ایلام ، اداره آموزش و پرورش استان تهران، شهرستان شهر ری
منیره نیک پور
کارشناسی ارشد حسابداری، دانشگاه الزهرا ، اداره آموزش و پرورش استان تهران، شهرستان شهر ری