تحلیل تطبیقی ساختارهای حکمرانی محلی در کشورهای با تنوع قومی: مطالعه موردی هند و سوئیس
Publish Year: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: English
View: 21
This Paper With 10 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_CSJLP-2-1_003
تاریخ نمایه سازی: 30 مرداد 1403
Abstract:
این مقاله به بررسی تطبیقی ساختارهای حکمرانی محلی در دو کشور هند و سوئیس می پردازد که هر دو با تنوع گسترده قومی و زبانی مواجه هستند. هند به عنوان بزرگترین دموکراسی جهان با نظام فدرالی خود، از تقسیمات ایالتی و محلی برای مدیریت این تنوع بهره می برد. این کشور با استفاده از سیستم های رزرو و نهادهای محلی مانند Panchayati Raj توانسته است مشارکت گسترده گروه های مختلف قومی و زبانی را در فرآیندهای حکومتی تضمین کند. در مقابل، سوئیس با تکیه بر فدرالیسم کانتونی و دموکراسی مستقیم، ساختاری منحصر به فرد برای مدیریت تنوع زبانی و قومی خود ایجاد کرده است. کانتون های سوئیس با داشتن خودمختاری گسترده، به شکلی موثر در پاسخ به نیازهای محلی و قومی عمل می کنند. تحلیل تطبیقی نشان می دهد که هر دو کشور با موفقیت هایی در مدیریت تنوع قومی و زبانی روبرو بوده اند، اما هر کدام از راهکارهای متفاوتی برای دستیابی به این موفقیت ها استفاده کرده اند. این مقاله با بررسی تاثیرات فرهنگی، تاریخی و اجتماعی بر حکمرانی محلی در این دو کشور، به نقاط قوت و ضعف هر سیستم پرداخته و پیشنهاداتی برای بهبود حکمرانی محلی در جوامع چندقومیتی ارائه می دهد. این مقاله به بررسی تطبیقی ساختارهای حکمرانی محلی در دو کشور هند و سوئیس می پردازد که هر دو با تنوع گسترده قومی و زبانی مواجه هستند. هند به عنوان بزرگترین دموکراسی جهان با نظام فدرالی خود، از تقسیمات ایالتی و محلی برای مدیریت این تنوع بهره می برد. این کشور با استفاده از سیستم های رزرو و نهادهای محلی مانند Panchayati Raj توانسته است مشارکت گسترده گروه های مختلف قومی و زبانی را در فرآیندهای حکومتی تضمین کند. در مقابل، سوئیس با تکیه بر فدرالیسم کانتونی و دموکراسی مستقیم، ساختاری منحصر به فرد برای مدیریت تنوع زبانی و قومی خود ایجاد کرده است. کانتون های سوئیس با داشتن خودمختاری گسترده، به شکلی موثر در پاسخ به نیازهای محلی و قومی عمل می کنند. تحلیل تطبیقی نشان می دهد که هر دو کشور با موفقیت هایی در مدیریت تنوع قومی و زبانی روبرو بوده اند، اما هر کدام از راهکارهای متفاوتی برای دستیابی به این موفقیت ها استفاده کرده اند. این مقاله با بررسی تاثیرات فرهنگی، تاریخی و اجتماعی بر حکمرانی محلی در این دو کشور، به نقاط قوت و ضعف هر سیستم پرداخته و پیشنهاداتی برای بهبود حکمرانی محلی در جوامع چندقومیتی ارائه می دهد.
Keywords: