ظرفیت تجاری و چشم انداز توسعه در روابط تجاری جمهوری اسلامی ایران و جمهوری آذربایجان با استفاده از مدل جاذبه
Publish place: Countries Studies، Vol: 2، Issue: 3
Publish Year: 1403
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 12
This Paper With 25 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JCOUN-2-3_001
تاریخ نمایه سازی: 31 مرداد 1403
Abstract:
روابط اقتصادی و تجاری جمهوری اسلامی ایران و جمهوری آذربایجان از سال های نخست کسب استقلال آذربایجان شکل گرفت و در مدت کوتاهی ایران به بزرگ ترین شریک تجاری آذربایجان تبدیل شد. اما، پس از سال ۹۸-۱۹۹۷م، روابط تجاری بین دو کشور ناپایدار شد و سیر نزولی به خود گرفت. پرسش اصلی این است: چرا دو کشور نتوانستند به وابستگی اقتصادی تجاری متقابل و یا به وابستگی اقتصادی منطقه ای پایدار دست یابند؟ از جنبه های مختلف می توان به چرایی این پرسش پرداخت. در این مطالعه از منظر توسعه اقتصادی، سیاست بین المللی، عوامل اجتماعی و تاریخی، سطح روابط اقتصادی تجاری دوجانبه بررسی شده و ظرفیت تجارت متقابل بین دو کشور با بهره مندی از الگوی جاذبه برای دوره زمانی ۱۹۹۱ تا ۲۰۱۸م محاسبه و ارزیابی شده است. نتایج به دست آمده نشان می دهد، دو کشور علی رغم داشتن عوامل پیونددهنده مثبت بر روابط اقتصادی و تجاری، از قبیل نزدیکی مراکز تولید و مصرف، امکانات گسترده گمرکی و مرزی و اشتراک های فرهنگی و تاریخی نتوانسته اند به اندازه کافی از ظرفیت ها و تاثیر مثبت عوامل پیونددهنده در جهت گسترش و پایداری روابط اقتصادی و تجاری خود بهره مند شوند. اما، نتیجه برآورد مدل ظرفیت تجارت متقابل نشان می دهد که در صورت استفاده بهینه از این عوامل و ظرفیت های موجود، روابط اقتصادی پایدارتر و حجم تجارت متقابل بین دو کشور حداقل تا دو برابر (۱۰۰ درصد) حجم فعلی جای گسترش دارد. همچنین، با رفع موانعی از قبیل مشکلات مالی و بانکی، حجم مبادلات حتی تا چندین برابر نیز توسعه خواهد یافت.
Keywords:
Authors
خداوردی چنگیزی کچکلو
گروه اقتصاد و مدیریت، دانشکده روابط بین الملل و اقتصاد، دانشگاه دولتی باکو، باکو، جمهوری آذربایجان.
گنجعلی گنجی او
گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد بین الملل، دانشگاه کوپراسیا، باکو جمهوری آذربایجان.
واحد عباس او
گروه اقتصاد و مدیریت، دانشکده روابط بین الملل و اقتصاد، دانشگاه دولتی باکو، باکو، جمهوری آذربایجان.
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :