برآورد ارزش حفاظتی رودخانه لیقوان چای با استفاده از روش ارزشگذاری مشروط
Publish place: Environmental Researches، Vol: 6، Issue: 12
Publish Year: 1395
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 11
This Paper With 10 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_EIAP-6-12_015
تاریخ نمایه سازی: 1 شهریور 1403
Abstract:
رودخانه لیقوانچای واقع در استان آذربایجان شرقی به دلیل تنوع در ویژگیهای طبیعی برای استراحت، سرگرمی و فرصتهای تفریحی درقالب گردش، اردو زدن در کنار رودخانه و چشمهها جهت گذراندن اوقات فراغت و لذت از مناظر از مناطق تفریحی و گردشگری مهم استانمیباشد. با توجه به این که کالاها و خدمات محیطزیستی بیشتر جزو کالاهای عمومی با دسترسی آزاد میباشند، به علت عدم آگاهی اکثربازدیدکنندگان از ارزش واقعی محیطهای مذکور که سبب عدم استفاده بهینه و مطلوب از این محیطها و در نهایت منجر به تخریبمحیطزیست میشود؛ بنابراین انجام تحقیقاتی با موضوع برآورد ارزش محیطزیستی، کمک شایانی به سیاستگذاران در اتخاذ تصمیماتمینماید. در این تحقیق که در فصل تابستان ۱۳۳۱انجام شد، با استفاده از روش ارزشگذاری مشروط و پرسشنامه دوگانه-دوبعدی، ارزشحفاظتی رودخانه لیقوانچای محاسبه شد. متغیرهای قیمت پیشنهادی، در سطح یک درصد، وضعیت تاهل و میزان رضایت از خدمات رفاهیدر سطح پنج درصد و دفعات مراجعه و تعداد افراد خانواده در سطح ده درصد، در الگوی لاجیت معنیدار شدند. متغیر قیمت پیشنهادی، دارایاثر نهایی -۱/۱۱۱۱۳میباشد که نشان میدهد، با افزایش یک واحدی قیمت، میزان تمایل به پرداخت معادل ۱/۱۱۱۱۳واحد کاهشمییابد. در این تحقیق، این میزان با استفاده از نرمافزار Shazam۱۰برای حفاظت از این منطقه، ۵۳۳۱ریال معادل ۱/۴۵۵۴دلار در ماهبه ازای هر نفر برآورد شد. از طرفی میانگین تعداد افراد خانواده ۴/۲۲میباشد که در نهایت متوسط تمایل به پرداخت ماهانه هر خانوار۲۴۱۵۱ریال معادل ۱/۳۳۴۴دلار میباشد. همچنین، متوسط ارزش حفاظتی هر خانواده بهمنظور حفاظت رودخانه لیقوانچای ۲۳۱۱۹۱ریالمعادل ۲۳/۹۳۴۳دلار در سال محاسبه شد. بنابراین، پیشنهاد میشود: تشکلی جهت حفظ منطقه مورد مطالعه تشکیل شود. از طرفی، باتوجه به تاثیر مثبت متغیر دفعات بازدید، دسترسی به منطقه از طریق بهبود راههای ارتباطی برای اهالی استان تسهیل شود.
Keywords:
Authors
وحید امینی پارسا
Phd Student in Environmental Planning, Faculty of Environment, University of Tehran
امیررضا شهابی نیا
کارشناسی ارشد علوم محیطزیست، دانشکده محیطزیست و انرژی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
حمیدرضا جعفری
Prof. in Environment, Faculty of Environment, University of Tehran
امید کرمی
Msc in Agricultural Economy, University College of Agriculture & Natural Resources, University of Tehran
علی عزیزی
Phd Student in Environmental Planning, Faculty of Environment, University of Tehran