مطالعه تاثیر روش های خشک کردن بر محتوای فیتوشیمیایی پوست تازه پسته رقم دانشمندی (Pistacia vera L. Cv. Daneshmandi)
Publish Year: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 12
This Paper With 7 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CTHU05_054
تاریخ نمایه سازی: 7 شهریور 1403
Abstract:
پوست سبز به عنوان بافت محافظتی میوه حاوی رنگیزه ها و متابولیت های ثانویه ارزشمندی است، با این حال کمتر مورد توجه قرار گرفته و اغلب به عنوان کود سبز به باغات برگشت داده می شود. با توجه به حجم گسترده این محصول لازم است بهترین روش خشک کردن آن مورد ارزیابی قرار گیرد تا از رخ دادهای پاتوژنیک حفظ گردد. در این تحقیق پوست سبز پسته رقم دانشمندی در روش های مختلف غیرحرارتی، حرارتی و پرتوتابی در ۱۵ تیمار خشک شده و سپس پیگمانت ها و مواد آنتی اکسیدانی آن مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد روش های خشک کردن در سطح ۵ درصد معنی دار بود. بر این اساس خشک کردن غیرحرارتی (جریان هوای سرد) کمترین تاثیر را بر تجزیه کلروفیل a داشت ولی روش های حرارتی (خشک کن حرارتی۶۰ درجه سانتی گراد) بر حداکثر محتوای کلروفیلb موثر و معنی دار شد. بر اساس نتایج بدست آمده کارتنوئید بیش از کلروفیل به افزایش حرارت حساس است بگونه ای که با افزایش۱۰ درجه ای روش خشک کن حرارتی محتوای کارتنوئید بیش از ۵ برابر کاهش پیدا کرد. نتایج نشان داد روش های پرتوتابی بهترین تاثیر را در تجمع و ترسیب آنتوسیانین در پوست سبز پسته دارد، با این حال بیشترین محتوای فلاونوئید در روش جریان هوای سرد و سپس توان های ۱۸۰، ۷۲۰ و ۵۴۰ وات مایکروویو بدست آمد. این نتایج نشان داد برای استخراج حداکثری هر یک از رنگیزه ها و یا متابولیت های ثانویه پوست سبز پسته نیازمند یک روش اختصاصی خشک کردن می باشد، ولی در مجموع روش های پرتوتابی (بخصوص لامپ حرارتی) و جریان هوای سرد تاثیر مثبتی بر حفظ و تجمع این مواد موثره خواهد داشت.
Keywords:
Authors
محمدشاهین دانشمندی
گروه تولیدات گیاهی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تربت حیدریه
محمدامین حسین پور
امور سلامت و ایمنی شهری، معاونت محیط زیست و خدمات شهری، شهرداری مشه د
محسن لکزائیان تیمور
گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجن د
زهرا مودی
گروه تولیدات گیاهی، دانشکده علوم کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه تربتحیدریه