اثرات مواجهه جداگانه و هم زمان نانو ذرات دی اکسید تیتانیوم و یون جیوه بر زنده مانی و ترکیب اسیدهای چرب آرتمیا Artemia salina (Linnaeus, ۱۷۵۸)

بدلیل گسترش استفاده از نانوذرات در زمینه های مختلف و امکان ورود این نانوذرات به اکوسیستم های آبی لازم است تحقیقاتی در مورد اثرات این نانوذرات بر محیط اطراف صورت پذیرد. ناپلی آرتمیا Artemia salina بعنوان یک مدل زیستی مناسب در بوم آلاینده شناسی، در معرض غلظت­های مختلف  ppm۰۰۰۱/۰، ۰۰۱/۰، ۰۰۵/۰، ۰۱/۰ و ۱/۰ یون جیوه بطور جداگانه و همچنین بطور همزمان با غلظت ثابتppm ۱/۰ و ppm۱ نا­نوذرات تیتانیوم دی اکساید قرار گرفت. تلفات آرتمیا پس از ۴۸ ساعت و همچنین اثرات این آلاینده­ها بر پروفایل اسید چرب آرتمیا بررسی شد. تلفات آرتمیا در رویارویی همزمان جیوه و نانوذرات تیتانیوم دی اکساید یک اثر دوگانه نشان داد. تلفات در رویارویی همزمان جیوه و نانوذرات تیتانیوم دی اکساید با غلظت ثابت ppm۱/۰ در مقایسه با تیمار جداگانه جیوه افزایش یافت اما تلفات در رویارویی همزمان جیوه و نانوذرات تیتانیوم دی اکساید با غلظت ثابت ppm۱ در مقایسه با تیمار جداگانه جیوه کاهش یافت و اثر سمیت جیوه کم شد. همچنین کاهش اسیدهای چرب اشباع در رویارویی هم­زمان جیوه و نانوذرات تیتانیوم دی اکساید با غلظت ثابت ppm۱ در مقایسه با تیمار جداگانه جیوه مشاهده شد. مقدار اسید های چرب غیراشباع تک زنجیره و چند زنجیره در رویارویی هم­زمان جیوه و نانوذرات تیتانیوم دی اکساید با غلظت ثابت ppm۱ برابر با شاهد بود و نسبت به تیمار جداگانه جیوه افزایش داشت. یافته ها لزوم توجه بیشتر به پتانسیل برهمکنش آلاینده ها در اکوسیستمهای آبی و اثرات این برهمکنش ها را بر سمیت آلاینده ها با توجه به غلظت آنها آشکار می سازد.

Keywords:

Metal nanoparticles , Toxicology , Mercury , Artemia salina , نانوذرات فلزی , برهمکنش , سم شناسی , جیوه , Artemia salina