کلونینگ، بیان و تعیین ویژگی پروتئین نوترکیب بخش اکتودومین گیرنده پروتئین مورفوژنتیک استخوان در میزبان پروکاریوتی
Publish place: Modares Journal of Biotechnology، Vol: 10، Issue: 3
Publish Year: 1398
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 153
This Paper With 9 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_BIOT-10-3_014
تاریخ نمایه سازی: 5 دی 1403
Abstract:
پروتئین های مورفوژنتیک استخوانی (BMPs) متعلق به سوپرفامیلی فاکتور ترنسفورم کننده رشد بتا هستند. این مولکول ها در رشد و تکوین جنینی و همچنین تمایز سلول های مختلف نقش ایفا می کنند. در این خصوص دو مولکول همودایمر BMP-۲ و BMP-۷ نقش مهمی در تشکیل اکتوپیک استخوان دارند به طوری که دو نوع نوترکیب آن به صورت استفاده اکتوپیک در دسترس هستند. بعد از اتصال همودایمر BMP-۲ به گیرنده خود در سطح سلول، تجمع همودایمرهای نوع I و II گیرنده آن منجر به ایجاد پاسخ بیولوژیک در داخل سلول می شود. علی رغم وجود انواع نوترکیب BMP-۲ و BMP-۷ به دلیل خطرات ناشی از استفاده از آنها هنوز استراتژی استفاده از انواع آندوژن از طریق به دام انداختن با آنتی بادی های مونوکلونال در محل ضایعه استخوانی در اولویت برنامه های تحقیقاتی است. روش جایگزین دیگر به جای استفاده از آنتی بادی های مونوکلونال استفاده از گیرنده های طبیعی این لیگاند در بدن است. در این رابطه با توجه به Kd مناسب اتصال بخش اکتودمین گیرنده II مولکول BMP-۲ در این پروژه اقدام به بیان و تخلیص این قسمت با هدف به دام انداختن BMP-۲ اندوژن شد. قطعه پروتئینی اکتودمین گیرنده نوع II در میزبان باکتریایی بیان و تخلیص شد که با ارزیابی CD این پروتئین نوترکیب حاکی از ساختار مشابه با نوع طبیعی آن بود. همچنین ارزیابی اتصال آن به لیگاند BMP-۲ با الایزا مورد بررسی قرار گرفت و در ادامه Kd آن محاسبه شد. براساس نتایج به دست آمده، بخش اکتودمین گیرنده نوع دو می تواند با ویژگی اتصال مناسب در غلظت نانومولار به BMP-۲ متصل شود و در مطالعات بعدی می تواند به عنوان یک جایگزین به جای آنتی بادی مونوکلونال برای به دام اندازی مولکول های BMP آندوژن مورد استفاده قرار گیرد.
Keywords:
Authors
بهمن اونق
Biochemistry Department, Biological Sciences Faculty, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran
صادق حسن نیا
Biochemistry Department, Biological Sciences Faculty, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran
فرید حیدری
Animal Biotechnology Department, Institute of Agricultural Biotechnology, National Institute for Genetic Engineering and Biotechnology (NIGEB), Tehran, Iran
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :
