بررسی کیفیت شیمیایی و تغییرات پارامترهای کیفی آب رودخانه کلارود در محل ایستگاه دیوا

رودخانه ها به عنوان یکی از منابع اساسی تامین آب برای مصارف گوناگون از جمله کشاورزی ، شرب و صنعت مطرح می باشند. رودخانه کلارودیکی از سرشاخه های مهم رودخانه بابل رود است که در جنوب شهر بابل واقع شده است . هدف از این تحقیق ، ارزیابی تغییرات پارامترهای کیفی آب این رودخانه و مقایسه آن با استاندارد سازمان بهداشت جهانی (WHO) و همچنین طبقه بندی آب توسط روشهای گرافیکی از قبیل نمودارهای ویلکوکس و شولر می باشد. جهت پایش کیفیت آب از دادههای اندازهگیری شده از سال ۱۳۵۴ تا ۱۳۹۶ (بجز سالهای ۱۳۶۶-۱۳۸۱) ایستگاه دیوا استفاده گردید. اهمیت این ایستگاه به دلیل نزدیکی آن به محور پیشنهادی سد کلارود است که مطالعات مرحله اول احداث آن به تازگی انجام شده است . پس از انجام کنترلهای لازم در خصوص صحت و دقت آمارها، تعداد ۲۷۲ نمونه برای تجزیه تحلیل کیفی آب باقی ماند. مقادیر حداقل ، حداکثر و میانگین پارامترهای EC، TDS، pH، Ca، Mg، Na، K، So۴، Cl، Hco۳ و Co۳ محاسبه و سپس با استاندارد سازمان جهانی بهداشت مقایسه شد. نتایج حاصل از بررسی ها نشان داد که اکثر متغیرهای کیفی آب دارای مقادیری در محدوده مطلوب و مجاز استاندارد WHO هستند. بر اساس دیاگرام شولر تمام نمونه های مربوط به آب رودخانه در شرایط خوب از نظر شرب قرار داشته ومنعی از نظر شرب ندارند. همچنین نمودار ویلکوکس نشان می دهد که تمامی نمونه ها در گروهC۲-S۱ قرارگرفته اند و برای کشاورزی مناسب می باشند .

Keywords:

کیفیت شیمیایی , ویلکوکس , شولر , رودخانه کلارود , ایستگاه دیوا