مروری بر ادغام مهارت های روانی در برنامه درسی

این پژوهش به بررسی اهمیت ادغام مهارت های روانی در برنامه های درسی و تاثیر آن بر سلامت روانی و اجتماعی دانش آموزان می پردازد. مهارت های روانی شامل خودآگاهی، مدیریت هیجانات، حل مسئله، تفکر انتقادی، تصمیم گیری، همدلی، مهارت های ارتباطی و مقابله با استرس هستند که نقش بسزایی در رشد شخصیتی، سازگاری اجتماعی و موفقیت تحصیلی دارند. مطالعات نشان داده اند که آموزش این مهارت ها در سنین پایین موجب افزایش اعتمادبه نفس، تقویت خودکنترلی، کاهش مشکلات روان شناختی و بهبود عملکرد تحصیلی می شود. همچنین، دانش آموزانی که از مهارت های روانی برخوردارند، تعاملات اجتماعی بهتری دارند، کمتر دچار استرس و اضطراب می شوند و از نظر عاطفی و رفتاری، وضعیت مطلوب تری را تجربه می کنند. بررسی تحقیقات انجام شده نشان می دهد که فقدان این مهارت ها در برنامه های درسی موجب افزایش مشکلات رفتاری، کاهش تاب آوری در برابر فشارهای روانی و افزایش اختلالات اضطرابی و افسردگی در میان کودکان و نوجوانان می شود. لذا، مدارس باید به طور نظام مند به آموزش این مهارت ها بپردازند و با بهره گیری از روش های نوین، این مولفه های حیاتی را در برنامه های آموزشی خود بگنجانند. این پژوهش با روش مروری، به تحلیل یافته های علمی و پژوهش های انجام شده در این حوزه پرداخته و نشان می دهد که تلفیق مهارت های روانی در برنامه های درسی می تواند نقش موثری در تربیت دانش آموزانی متعادل، مستقل و مقاوم در برابر چالش های زندگی داشته باشد.

Keywords:

مهارت های روانی , برنامه درسی , سلامت روانی , آموزش مهارت های زندگی.