همسانه سازی ژن سینامات هیدروکسیلاز در گیاه گلرنگ
Publish place: 12th Congress of Iranian Genetics Society
Publish Year: 1391
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 697
This Paper With 6 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CIGS12_0805
تاریخ نمایه سازی: 5 بهمن 1392
Abstract:
گلرنگ (Carthamus tinctorius L) گیاهی دیپلوئید و از خانواده ی Asteraceae است. این گیاه به صورت عمده به عنوان دانه ی روغنی کشت می شود و رتبه ی هشتم را در جهان در این خصوص داراست. از گذشته به عنوان رنگ های طبیعی و داروهای گیاهی و همچنین به عنوان منبع ارزشمندی از آنتی اکسیدان های طبیعی مورد استفاده قرار می رفته است. به صورت کلی گیاهان در شرایط تنش، قادر به بروز پاسخ های فیزیولوژیک متفاوتی هستند که آنها را از قابلیت سازش یا تقابل با تنش های محیطی زنده و غیر زنده برخوردار می سازد. جهت غلبه بر تنش ها، گیاهان از مجموعه ی متنوع و پیچیده ای از مکانیزم های دفاعی بهره می گیرند. سالیسیلی اسید (SA) یک مولکول سیگنالینگ مهم دخیل در پاسخ دفاعی علیه استرس های زنده و غیر زنده است و دو مسیر برای بیوسنتز آن کشف شده است. یک مسیر بیوسنتز SA گیاهی، از سینامات (مسیر فنیل پروپانئید) و مسیر دیگر از ایزوکاریسمات به سمت تشکیل SA است. مسیر فنیل پروپانوئید، اصلی ترین مسیر تولید متابولیت های ثانویه در گیاهان محسوب می شود. گیاهان در پاسخ به آلودگی های ایجاد شده توسط قارچ ها یا باکتری ها، ترکیبات فنیل پروپانوئید را تولید می نمایند و این ترکیبات تا حدزیادی مسئول ایجاد مکانیزم های دفاعی در گایه خواهند بود. سینامات هیدروکسیلاز (C4H)، یکی از اصلی ترین آنزیم های مسیر فنیل پروپانوئید است که دومین مرحله از سنتز ترکیبات فنیل پروپانوئیدی را کاتالیز می کند. از آنایی که درک صحیح عملکرد ژن های پاسخ دهند، به روشن شدن بیشتر مکانیزم های مقاومت در برابر تنش کمک خواهد کرد، بدین منظور در این تحقیق، جداسازی و همسانه سازی این ژن کلیدی مسیر دفاعی برای تعیین توالی کد کننده آن برای انجام سایر آزمایشهای پایین دست همچون بررسی رفتاراین ژن در شرایط تنشهای محیطی انجام گرفت.
Keywords:
Authors
مهناز صادقی
بخش بیوتکنولوژی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
سارا دهقان
بخش بیوتکنولوژی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
محمد رهنماییان
بخش بیوتکنولوژی، دانشگاه شهید باهنر کرمان- بخش بیوتکنولوژی حشرات، دانشگاه گیسن، آلمان
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :